แต่การเคลื่อนไหวของงูโลหิตช้าลง มันสะบัดร่างอย่างอ่อนแรง และลมหายใจของมันก็เริ่มติดขัด
“จัดการมันเลย!”กิลเลียนคำราม
เหล่าทหารรับจ้างกรูกันเข้าไป ตั้งใจจะปิดฉากมัน
“ครึ้งงง!”
ก่อนที่พวกเขาจะลงมือ งูโลหิตก็ทรุดตัวลงกับพื้น ไม่สามารถพยุงร่างกายของมันได้อีก
“มันตายแล้วหรือยัง?”
“ไม่! มันยังไม่ตาย!”
“ฆ่ามันให้จบ!”
เคาอาร์ยกดาบขึ้นอีกครั้ง ตะโกนลั่น“ระวังพิษ! โจมตีตัวมัน! ฟันให้มันขาดเป็นชิ้นๆ!”
แม้ในขณะที่ร่างของมันทรุดอยู่กับพื้น ลิ้นของงูโลหิตยังแลบออกมาอ่อนแรง ลมหายใจของมันขาดห้วง มันยังมีชีวิตอยู่ แต่ไม่มีใครกลัวมันอีกต่อไป
“ว้ากกกก!”
เหล่าทหารรับจ้างกรูกันเข้าไป ใช้อาวุธแทงลึกลงไปในบาดแผลของงูโลหิต ดาบและหอกถูกกดลงไปในเนื้อของมันจนมิด
งูโลหิตทำได้เพียงดิ้นไปมาอย่างอ่อนแรง ไม่อาจต่อต้านได้อีกในขณะที่ร่างของมันถูกฉีกกระชาก
ขณะที่มองดูเหล่าทหารรับจ้างสังหารงูโลหิตจนสิ้น กิสเลนพูดด้วยเสียงแหบพร่า
“ขอบ…คุณ…ในที่สุด…มันก็จบ…”
ทหารรับจ้างระดมแรงที่เหลือทั้งหมดลงในการโจมตีครั้งสุดท้าย
ฉัวะ! กร๊อบ!
ทีละเล็กทีละน้อย ร่างขนาดมหึมาของงูโลหิตถูกฉีกเป็นชิ้นๆ เลือดของมันสาดกระจายทั่วพื้น ร่างที่เคยทรงพลังของมันถูกฟาดฟันจนแทบไม่เหลือเค้าเดิม
ในขณะที่เลือดของมันไหลนองเต็มพื้น ดวงตาที่ครั้งหนึ่งเคยแสนดุดันค่อยๆ ปิดลงช้าๆ
