กมันจะไม่ได้พูดอะไรก็ตาม แต่แค่นี้มันก็เพียงพอแล้ว“ในนี่ พวกเราทุกคนจะต้องแบ่งปันพื้นที่กัน!”จีหราน ชี้ไปที่หน้าอกด้านซ้ายของเขา ซึ่ง [หัวใจผสาน] กำลังเต้นแรงอยู่“แต่ฉันจะเป็นคนควบคุม!” จีหรานพูดอย่างชัดเจนทันใดนั้นอารมณ์บาปก็เปลี่ยนไปอีกครั้งใบหน้าของความเย่อหยิ่งเย็นชาลงเรื่อยๆ ส่วนใบหน้าของความอิจฉาบิดเบี้ยวยิ่งกว่าเดิม แทบจะบดขยี้ทุกส่วนบนใบหน้า เสียงหอบหายใจของความโกรธก็หนักขึ้นเรื่อยๆความใคร่ ความโลภ ความตะกละ และความเกียจคร้านไม่ตอบสนอง“ฉันสามารถหยุดพวกนายไม่ให้ปรากฏตัวได้! เมื่อเวลาผ่านไป ฉันจะสามารถค่อยๆ จัดการ และหยุดบาปของพวกนายไม่ให้ปรากฏตัวได้ง่ายขึ้นกว่าเดิม ในฐานะปรสิตในหัวใจฉัน พวกนายน่าจะรู้ดีกว่าฉัน! เมื่อปริมาณรวมตัวเป็นคุณภาพ ฉันจะแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ และในที่สุดพวกพวกนายก็จะหายไป! แต่ฉันจะยอมให้โอกาสพวกนายทุกคน!”จีหรานยิ้มให้พวกเขาหลังจากพูดจบ จากนั้นเขาก็ปลดพันธนาการแห่งความตะกละออกความตะกละที่ใจร้อนอยู่แล้วรู้สึกถึงพลังที่กดทับเขาอยู่หายไป เขาพุ่งทะยานดุจสายลมแรง พุ่งเข้าหาร่างของนัยน์ตาปีศาจและอุปกรณ์ต่างๆ บนพื้นจากนั้น ความโลภก็เบิกตากว้าง จีหรานก็ปลดพันธนาการของเขาออก ให้ได้อย่างง่ายๆความโลภเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ต่อสู้กับความตะกละเพื่อสิ่งตอบแทนใบหน้าของความอิจฉาบิดเบี้ยวจนจำไม่ได้ ก่อนที่ใบหน้าของเขาจะบิดเบี้ยวไปมากกว่านี้ จีหรานก็คลายพันธนาการที่พันธนากา
