นพิเศษการเหลือบมองอย่างรวดเร็วของ จีหราน ทำให้รู้ว่า ฮาโรลด์ จะเป็นอย่างไรในอนาคต“ท่าน 2567 ? สวัสดีครับ ผมพ่อของฮาโรลด์ เรียกผมว่าแลนเดอร์ก็ได้ครับ ลูกชายของผม ฮาโรลด์และศาสตราจารย์เฮอร์เบิร์ต ออกจากเมืองเฮิร์ล มาเป็นระยะหนึ่งแล้ว และไม่มีใครได้ยินข่าวคราวอีกเลย หลังจากเหตุการณ์สังหารหมู่ที่ค่ายขุดทอง ผมส่งคนไปตามหาฮาโรลด์แล้ว แต่ไม่มีใครกลับมาเลย จนกระทั่งท่านมา…”“ถ้าไม่รบกวนเกินไป ท่านช่วยเล่าให้ฟังหน่อยได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น? ฉันไม่เชื่อว่าศาสตราจารย์เฮอร์เบิร์ตจะทำเรื่องเลวร้ายขนาดนั้น สังหารหมู่นักขุดทองทั้งค่ายงั้นเหรอ? มีแต่คนโง่เท่านั้นที่จะเชื่อว่านักวิชาการจะทำเรื่องเลวร้ายแบบนั้นได้!”มันควรจะเป็นช่วงซักถาม แต่ชายคนนี้กลับพูดด้วยน้ำเสียงเข้าข้างอย่างยิ่ง เขาไม่ได้พยายามปิดบังเจตนาของเขาเลยสักนิด กลับกัน เขากลับเข้าเรื่องในทันทีอย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้ดูแข็งกร้าว แต่กลับเป็นคนมีมารยาทดีมาก แสดงให้เห็นถึงภูมิหลังการศึกษาที่ดีของเขาในเวลาเดียวกัน จีหรานก็เข้าใจว่าทำไมเฮอร์เบิร์ตถึงถูกทางการต้องการตัวสังหารหมู่พวกนักขุดทองทั้งค่าย งั้นเหรอ?ความจริงแล้ว เมื่อ จีหราน ได้ยินข้อกล่าวหาที่ถูกใส่ร้ายให้นักวิชาการผู้สูงอายุ เขาก็รู้สึกเห็นด้วยกับความคิดเห็นของ แลนเดอร์ มากใครก็ตามที่เชื่อคำกล่าวหานี้จริง ๆ คงจะเป็นคนโง่แล้วเหตุใด ถึงต้องใส่ร้ายข้อกล่าวหาที่น่าตกใจแบบนี้ออกไป?นอกจากการ
