กู้หย่วนพยักหน้า กล่าวด้วยรอยยิ้มว่า
“บอกเขาว่าให้รีบมาที่นี่ มีคนต้องการพบและมีเรื่องจะหารือด้วย ให้เวลาเพียงครึ่งชั่วยาม หากมาสายแม้แต่ก้าวเดียว ก็ให้เขารับผิดชอบผลที่ตามมาเอาเอง”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของหม่าเฟิงก็เปลี่ยนไป กำลังจะเอ่ยอะไรบางอย่าง ทว่ากู้หย่วนก็พูดแทรกขึ้นมาเสียก่อน
“อ้อ ศิษย์พี่หม่า ทางที่ดีอย่าเอ่ยชื่อและสถานะของข้าออกไปจะดีกว่า นอกจากนี้ ศิษย์พี่อย่าลืมกำชับให้ท่านลุงชิงมู่พกหินวิญญาณมาเยอะๆ รวมถึงโอสถวิญญาณต่างๆ ด้วย อย่างเช่น โอสถสกัดหยก โอสถเพาะกายา โอสถบำรุงวิญญาณ อะไรทำนองนั้น ยิ่งพกมามากเท่าไหร่ โอกาสรอดชีวิตของท่านก็จะยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น”
“ได้ๆๆ ศิษย์น้องวางใจได้ ข้าจะนำคำพูดของเจ้าไปบอกอาจารย์ของข้าอย่างแน่นอน”
หม่าเฟิงใจชื้นขึ้นมา ในที่สุดเขาก็รู้สึกเบาใจลงได้บ้าง ความหวาดระแวงในแววตาก็ลดทอนลงไปไม่น้อย เขารีบพยักหน้ารับคำเป็นพัลวัน
ความหมายของกู้หย่วนนั้นชัดเจนเสียยิ่งกว่าอะไร เห็นได้ชัดว่าต้องการให้นักพรตชิงมู่นำของดีๆ มาไถ่ตัว
กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ กู้หย่วนไม่ได้คิดจะฆ่าปิดปาก ขอเพียงเขาทำตัวให้ว่าง่าย ก็จะไม่เป็นอันตรายใดๆ
