กู้หย่วนยิ้มบางๆ
“สหายเต๋าไม่ต้องเกรงใจ เรียกข้าว่ากู้หย่วนก็พอ”
“มิกล้า มิกล้า”
ชายผู้นั้นส่ายหน้าพัลวัน จากนั้นก็รีบเล่าเรื่องที่ตนเองรู้มาให้ฟัง
“ไม่ปิดบังพี่กู้ ช่วงนี้มีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นจริงๆ”
“กลุ่มคนที่เข้าไปในตำหนักเซียนมังกรชาดเมื่อสองเดือนกว่าก่อน ตอนนี้มีหลายคนออกมาแล้ว”
“บางคนก็ต้องทิ้งชีวิตไว้ที่นั่น ทว่าก็มีคนจำนวนไม่น้อยที่ได้รับผลตอบแทนอย่างงดงาม นำยาวิญญาณ วัสดุวิญญาณ โอสถวิญญาณ และอาวุธวิเศษติดมือออกมามากมาย หรือบางคนพลังบำเพ็ญเพียรก็พุ่งพรวด ดังนั้นตอนนี้บนท้องถนนถึงได้คึกคักเช่นนี้อย่างไรเล่า”
“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เอง…”
กู้หย่วนถึงบางอ้อ และเข้าใจถึงสาเหตุของเรื่องราวในที่สุด
จะว่าไปก็ใช่ เมื่อสองเดือนกว่าก่อน ตอนที่ตำหนักเซียนมังกรชาดเปิดออก เพื่อที่จะเข้าไปสำรวจและค้นหาวาสนาของล้ำค่าต่างๆ ภายในนั้น ก็มีผู้คนจำนวนไม่น้อยที่หลั่งไหลเข้าไป
ยอดเขาโอสถ นิกายกู่เสิน สำนักกระบี่ดารา ไปจนถึงสำนักต่างๆ ในแคว้นอื่นๆ รวมถึงผู้บำเพ็ญเพียรพเนจรก็มากันไม่น้อย
