ภายในตำหนักเซียนมังกรชาดมีกฎเกณฑ์ของมันอยู่ โดยสามารถอยู่ด้านในได้นานที่สุดเพียงสามเดือนเท่านั้น และสามารถเลือกที่จะออกมาเมื่อใดก็ได้
เมื่อถึงเวลานี้ ก็สมควรแก่เวลาที่จะมีคนเริ่มทยอยออกมาแล้ว
ผู้ที่สามารถรอดชีวิตออกมาจากตำหนักเซียนมังกรชาดได้ ย่อมต้องได้รับผลตอบแทนไม่มากก็น้อย ไม่ว่าจะเป็นยาวิญญาณ โอสถวิญญาณ วัสดุวิญญาณ อาวุธวิเศษ หรือแม้แต่คัมภีร์วิถีเต๋าและสมบัติล้ำค่าอื่นๆ ของเหล่านี้จะต้องทะลักเข้าสู่ตลาดการค้าเป็นจำนวนมากอย่างแน่นอน และจะส่งผลให้ราคาข้าวของเกิดความผันผวน
บรรดาพ่อค้าแม่ค้าในตลาดการค้าเหล่านี้ล้วนหูตาไว มีหรือจะยอมปล่อยให้โอกาสทองเช่นนี้หลุดลอยไป
ทว่าสิ่งที่กู้หย่วนสนใจ กลับไม่ใช่ทรัพยากรบำเพ็ญเพียรที่ทะลักเข้าสู่ตลาดการค้า แต่เป็นอีกเรื่องหนึ่งต่างหาก นักพรตเฮ่อหลิงผู้เป็นอาจารย์ของเขา รวมถึงคนอื่นๆ จากยอดเขาโอสถ ตอนนี้พวกเขาออกมากันหรือยัง?
กู้หย่วนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็คาดเดาว่านักพรตเฮ่อหลิงและคนอื่นๆ น่าจะยังไม่ออกมา
มิเช่นนั้น ด้วยนิสัยของนักพรตเฮ่อหลิง เขาคงจะติดต่อมาหากู้หย่วนตั้งนานแล้ว
