กู้หย่วนรู้สึกว่า การที่เขาสามารถเอาชนะจนได้ของวิเศษมาถึงสามชิ้น ก็ควรจะรู้จักพอได้แล้ว
กลับเป็นลู่คุนต่างหาก เจ้านั่นอาจจะมีทรัพย์สมบัติมากมายก่ายกอง ชนิดที่ยอดผู้บำเพ็ญเพียรระดับจินตานบางคนก็ยังเทียบไม่ติด ทว่าเมื่อผ่านการประลองเดิมพันในวันนี้ไป ทรัพย์สมบัติของเขาคงหดหายไปเกินกว่าครึ่งอย่างแน่นอน
ไม่ต้องพูดถึงของวิเศษทั้งสามชิ้นนี้หรอก ลำพังแค่หนอนกู่ที่เขาสูญเสียไปในวันนี้ ก็มากพอที่จะทำให้เขาปวดใจไปได้อีกนานแสนนาน
ตอนนี้ ลู่คุนคงจะเกลียดชังเขาเข้ากระดูกดำไปแล้ว!
กู้หย่วนไม่ได้ตั้งใจจะกินบัวแฝดม่วงครามเข้าไปตรงๆ
เขาเพียงแค่ยกมือขึ้น ปราณแท้ไท่หยวนขุมหนึ่งก็พรั่งพรูออกมา ปกคลุมบัวแฝดม่วงครามเอาไว้
พลังปราณแท้อันละเอียดอ่อนและหนาแน่นแทรกซึมไปทุกอณู มันซึมลึกเข้าไปในบัวแฝดม่วงครามได้อย่างง่ายดาย
หากเปลี่ยนเป็นคนอื่น เมื่อได้ของวิเศษอย่างบัวแฝดม่วงครามมาครอง ก็คงจะอดใจไม่ไหว รีบกลืนกินเพื่อเพิ่มพลังบำเพ็ญเพียรไปตั้งนานแล้ว
ทว่ากู้หย่วนไม่ได้ใจกล้าบ้าบิ่นถึงเพียงนั้น เขาไม่ลืมว่าของสิ่งนี้เขาได้มาจากมือของลู่คุน
ลู่คุนเป็นใคร?
