ดังนั้น การที่ลู่คุนมีของสิ่งนี้อยู่ในมือ นั่นหมายความว่าบัวแฝดม่วงครามดอกนี้ ได้มาจากตำหนักเซียนมังกรชาดอย่างนั้นหรือ?
หรือแม้แต่ตัวลู่คุนเอง ก็อาจจะเพิ่งออกมาจากตำหนักเซียนมังกรชาดด้วยซ้ำ
เมื่อความคิดนี้แล่นเข้ามาในหัว สายตาของกู้หย่วนก็ทะลุผ่านไหล่ของลู่คุน ไปสบตากับจี้ชางไห่ที่อยู่ด้านหลังแวบหนึ่ง
สีหน้าของจี้ชางไห่ยังคงเรียบเฉย ทว่าแววตากลับแฝงความหมายลึกล้ำ
กู้หย่วนรู้ดีว่า ในเวลานี้จี้ชางไห่ย่อมต้องมีความสงสัยเช่นเดียวกับตนอย่างแน่นอน
“ถูกต้อง นี่คือบัวแฝดม่วงครามจริงๆ”
ลู่คุนมองกู้หย่วนพร้อมรอยยิ้ม พลางกล่าวว่า
“เจ้าเองก็น่าจะเคยได้ยินสรรพคุณและมูลค่าของสิ่งนี้มาบ้างใช่หรือไม่?”
“เป็นอย่างไร? ข้าจะใช้บัวแฝดม่วงครามต้นนี้เดิมพันกับเจ้า เอาหรือไม่?”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ หลายคนถึงกับตาร้อนผ่าวด้วยความอิจฉา
ลู่คุนและกู้หย่วนสองคนนี้ คนหนึ่งครอบครองผีเสื้อกระบี่เงาเขียว อีกคนครอบครองบัวแฝดม่วงคราม ช่างทำให้พวกเขารู้สึกอิจฉาริษยาจนแทบคลั่ง!
“ย่อมเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว”
กู้หย่วนแค่นเสียงหัวเราะเย็นชา
“อะไรนะ?”
