สาทนี่ กระทั่งคนตาบอกยังรู้
รีดรัลนั้นจับจ้องตำแหน่งแกรนด์ดยุกตาเป็นมันแต่นิสัยอันน่าสะอิดสะเอียนของเขานั้นทำให้พวกหนุ่ม ๆ เก่งกาจรังเกียจ
แต่ว่านั่นก็ไม่ได้เปลี่ยนความจริงที่ว่ารีดรับนั้นเป็นบุตรชายคนเล็กของแกรนด์ดยุก ถ้าเขาล่วงหน้าไปก้าวหนึ่งในการตามหา ‘มรดก’ นั่น เช่นนั้น…
แกรดอนยิ่งกระวนกระวายกว่าเดิมเมื่อความคิดนั้นผุดขึ้นในใจเขา
แกรนด์ดยุกนั้นยังมีบุตรคนอื่นนอกจากรีดรัลอยู่ รีดรัลไม่ใช่คนโปรดของตัวแกรดอนเองอย่างแน่นอน
เขารู้สึกอารมณ์เสียที่ต้องเดินตามผู้คุมที่เชื่องช้า เขาคว้าคบเพลิงมาจากมือผู้คุมและพุ่งตัวไปทางห้องขังหลังจากถามเลขห้องจากผู้คุมแล้ว
ตอนที่แกรดอนพบว่าห้องขังนั้นไม่ได้ล็อกแต่กลับปิดงับไว้เฉย ๆ ความรู้สึกเลวร้ายก็ผุดขึ้นมาแทนความกระวนกระวาย
เขาดึงดาบยาวของตัวเองออกมาแล้วเปิดประตูเข้าไปช้า ๆ
คบเพลิงส่องแสงเข้าไปในห้องขังและภาพที่แกรดอนเห็นก็ราวกับสายฟ้าฟาดลงกลางใจเขา
“ท่านรีดรัล?”
แกรดอนตกตะลึงเมื่อเห็นร่างของรีดรัล เขาล้มลงกับพื้นทันที ยกร่างของชายหนุ่มขึ้นมาดูให้ชัดเจน เขาร้องคำรามออกมาอย่างเกรี้ยวกราดในทันที
ถึงแม้ว่ารีดรัลจะไม่ใช่คนโปรดของท่านดยุก เขาก็ยังเป็นบุตรชายคนเล็กของแกรนด์ดยุกและเป็นหนึ่งในลูกคนโปรดของท่าน
การตายของรีดรัลย่อมทำให้แกรนด์ดยุกพิโรธอย่างแน่นอนและแกรดอนก็คือคนโชคร้ายที่ต้องถูกเอาระบายความโกรธนั้นใส่
“หาตัวฆาตกร! นั่นเป็นหนทางเดียวที่พวกเรา
