ีก! โอกาสและความเสี่ยงนั้นอยู่บนแกนเดียวกัน แต่ด้วยระดับพลังตอนนี้ของฉัน ฉันไม่มีคุณสมบัติจะเข้าร่วมกับพวกเขาด้วยซ้ำ!”
จีหรานอดไม่ได้ที่จะหรี่ตามองคำอธิบายปูมหลังของดันเจี้ยน
หลังจากเข้าดันเจี้ยนมาหลายครั้ง เขาก็เข้าใจแรงจูงใจของเกมใต้ดินนี่ รางวัลนั้นขึ้นกับความเสี่ยงที่เขารับ
หากเขายอมเสี่ยงและสามารถรอดจากความตายมาได้ รางวัลของเขาก็มากมายขึ้น
จีหรานนั้นรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อยที่ตนเองนั้นไม่มีคุณสมบัติพอที่จะเข้าดันเจี้ยนพิเศษใหม่
“ฉันสงสัย… หากฉันทำภารกิจหลักสำเร็จ จะมีหนทางติดต่อกับเรอิได้หรือเปล่า?” จีหรานพึมพำกับตัวเอง
นิโครเรอิและสมาคมทั้งห้านั้นย่อมไม่เพียงแค่ปลีกตัวไปโดยไม่มีเหตุผล มันน่าจะมีเงื่อนงำและร่องรอยบางอย่างทิ้งเอาไว้ ตัวอย่างเช่น สถานที่สุดท้ายที่เรอิอยู่
กรอบเวลาของดันเจี้ยนคือสองปีให้หลัง ซึ่งลดความมั่นใจของจีหรานไปกว่าครึ่ง
เวลานั้นเป็นสิ่งน่ากลัว เมื่อมันผ่านไป ทะเลกลายเป็นสวนมัลเบอร์รี่ และภูเขากลับราบเรียบได้โดยง่าย เงื่อนงำเล็ก ๆ นั้นอาจจะเป็นสิ่งไม่รอดพ้นเงื้อมมือแห่งเวลา
และยังมีพลังอันน่ากลัวของ “สิ่งนั้น” จีหรานจะแข็งแกร่งพอที่จะเผชิญหน้ากับมันหรือไม่?
ต้องขอบคุณ [ผู้ช่วยของหมอผี] จีหรานนั้นจึงได้เข้าใจว่าตนเองแข็งแกร่งเพียงใดในโลกนั้น
เขาเองนั้นอย่างมากก็เทียบได้กับสมาชิกคนหนึ่งของห้าสมาคมเท่านั้น
ยังมีช่องว่างระหว่างเขากับคนระดับสูงของสมาคมอีกมาก
มันแท