ส่วนเสิ่นอวี้หมิงนั้น เขาเพียงแค่รู้สึกว่ากู้หย่วนพูดไม่จริง แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจ ซ้ำยังรู้สึกสนใจในตัวกู้หย่วนมากยิ่งขึ้นไปอีก จึงกล่าวอย่างมีความหมายลึกซึ้งว่า
“สหายเต๋ากู้ช่างใจกล้าไม่เบา ข่าวลือต่างๆ นานาเกี่ยวกับสหายเต๋า ข้าเองก็เคยได้ยินมานับครั้งไม่ถ้วนแล้ว… ชื่อเสียงของท่านโด่งดังขจรขจายไปไกลเลยทีเดียวนะ!”
ในระหว่างที่พูด เขาก็ปรายตามองไปทางลู่คุนอย่างจงใจหรือไม่จงใจก็ดี ราวกับกำลังบอกใบ้อะไรบางอย่าง
บัดซบ เสิ่นอวี้หมิงผู้นี้คิดจะหาเรื่องสินะ…
กู้หย่วนลอบด่าในใจ
ลู่คุนเกิดมาในชาติตระกูลที่ดี มีเบื้องหลังที่ยิ่งใหญ่ คนประเภทนี้ก็เหมือนคนที่คาบช้อนเงินช้อนทองมาเกิด ไม่เคยต้องทนรับความคับแค้นใจใดๆ มาก่อน
ด้วยนิสัยที่โหดเหี้ยม เอาแต่ใจ และไม่ยอมให้ใครมาขัดขืน เขาจะทนต่อการยั่วยุของผู้อื่นได้อย่างไร
ยิ่งไปกว่านั้น ลู่คุนกับกู้หย่วนก็มีเรื่องบาดหมางกันอยู่ก่อนแล้ว
