เลี้ยวซ้ายทีขวาที เดินผ่านระเบียงทางเดินไปหลายสาย กู้หย่วนก็มาถึงสวนดอกไม้แห่งหนึ่ง
เพียงปราดตามอง เขาก็เห็นทะเลสาบเบื้องหน้า ซึ่งเต็มไปด้วยดอกบัวบานสะพรั่งเป็นบริเวณกว้าง
ใบบัวขนาดใหญ่สีเขียวขจีแผ่หลาอยู่เหนือน้ำอย่างอิสระ ดอกบัวแต่ละดอกเบ่งบานชูช่อ ขนาดใหญ่โตเท่าอ่างล้างหน้า มีทั้งสีชมพูและสีขาวหยก มีละอองปราณวิญญาณเป็นเส้นสายพันเกี่ยวอยู่รอบๆ ไม่ยอมจางหายไปไหน
“ช่างทุ่มทุนสร้างเสียจริง…”
กู้หย่วนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
ด้วยสายตาของเขา ย่อมมองออกว่า ดอกบัวเหล่านี้ แท้จริงแล้วล้วนเป็นสมุนไพรวิญญาณทั้งสิ้น
หนำซ้ำระดับขั้นก็ไม่ต่ำเลย ล้วนเป็นสมุนไพรวิญญาณระดับเจ็ดและระดับแปด
การนำสมุนไพรวิญญาณมากมายขนาดนี้มาใช้เพียงเพื่อประดับตกแต่ง แสดงให้เห็นถึงความมั่งคั่งและใจป้ำของหออิ๋งเซียนได้อย่างชัดเจน
ซ่า! ซ่า!
ใต้ผิวน้ำ ปลาหลีฮื้อเกล็ดแดงจอมตะกละหลายตัวกำลังตอดกินดอกบัวอยู่ ทำให้เกิดคลื่นน้ำกระเพื่อมเป็นระลอกๆ
ห่างออกไปไม่ไกล ยังมีฝูงปลาหลีฮื้อเกล็ดแดงแหวกว่ายไปมาดูสบายอกสบายใจ
