“หึหึ ไว้ฉันจะทดสอบฝีมือเพื่อนนายแทนก็แล้วกับ” ไมค์กล่าวพร้อมยื่นมือออกไป
“คร๊าบรุ่นพี่” การินยิ้มตอบรับพร้อมยื่นมือไปจับก่อนที่ไมค์จะออกแรงดึงตัวของการินขึ้น
“เอ้า ๆ แข่งจบแล้วก็ออกไปพวกกูจะได้แข่งต่อ” เสียงของวุฒิดังแทรกขึ้นพร้อมกับทีมสีเขียวเดินลงสนาม ทั้งไมค์และการินต่างมองท่าทางอวดดีนั้นด้วยสายตาที่รังเกียจ ปึก! “อย่าคิดว่ามีพ่อคุ้มหัวแล้วมึงจะทำกร่างยังไงก็ได้ ถ้ามึงล้มเมื่อไหร่กูซ้ำจมดินแน่” ไมค์เดินชนไหล่ของวุฒิและกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา ส่วนวุฒิได้แต่ยิ้มให้เท่านั้นส่วนภายในนั้นกำลังกัดฟันโกรธจัด ‘ฝากไว้ก่อนเถอะมึง!’
รามที่นั่งอยู่บนอัศจรรย์ได้ยินหมดทุกคำพูด “รุ่นพี่ถ้าผมขอขยี้มันรุ่นพี่จะว่าไงมั้ยครับ” รามกล่าวถามคนข้าง ๆ พร้อมรอยยิ้มที่จ้องมองไปยังสนาม
“ก็อยากจัดอยู่เหมือนกัน สร้างศัตรูไว้ซะขนาดนี้คงอยู่ได้ไม่นาน หึหึ” ดีแลนพร้อมเลียริมฝีปาก
“งั้นไปวอร์มกันเถอะครับ ได้เวลาแข่งแล้ว” รามและดีแลนลุกขึ้นก่อนจะวอร์มอัพเบา ๆ พร้อมเดินเข้าสนาม
“ต่อไปเป็นการแข่งขันระหว่างสีเขียวและสีน้ำเงิน ระยะเวลาที่ใช้แข่ง…” ในขณะที่โค้ชอธิบายวุฒิก็ยกมือขึ้น
