เมื่อไปถึงรามก็หาที่นั่งรอคนอื่น ๆ เพราะเขามาถึงเร็วเกินไปนั่งเอง “อ้าวรามมาก่อนคนอื่นอีกหรอ” โค้ชอนันต์ที่พึ่งมาถึงกล่าวกับราม
“ครับโค้ช ว่าแต่ยังไม่มีใครมาเลยงั้นหรอครับ” รามกล่าวถาม
“ยังเลย มือของเธอหายดีแล้วจริง ๆ ใช่มั้ย”โค้ชอนันต์กล่าวตอบพร้อมถามถึงอาการบาดเจ็บที่มือของราม
“ครับ หายสนิทแล้วครับโค้ช เพราะวั้นวันศุกร์ผมถึงไปซ้อมได้ไงครับ” รามกล่าวด้วยรอยยิ้มพร้อมชูมือข้างที่บาดเจ็บให้โค้ชดู
โค้ชอนันต์ลองจับมือของรามดูก็พบว่ามันปกติดีไม่มีอาการกระดูกผิดรูป “อืม…น่าทึ้งจริง ๆ ไม่น่าเชื่อว่าจะหายเร็วแบบนี้ ไหน ๆ ก็มาแล้วไปวอร์มอัพรอคนอื่น ๆ ก่อนก็ได้” โค้ชอนันต์กล่าว
“โอเคคับโค้ช” รามกล่าวจบจึงเดินเข้าไผในยิมก่อนจะวางกระเป๋าที่ใส่ผ้าและขวดน้ำไว้ข้างสนามก่อนจะเริ่มวอร์มร่างกายโดยการยืดกล้ามเนื้อ 20 นาทีเพื่อลดอาการบาดเจ็บ ในขณะที่รามยืดกล้ามเนื้อไปได้ 10 นาทีคนอื่น ๆ ในชมรมก็เริ่มเข้ามาในยิมกันเรื่อย ๆ
“ไอ้รามมาตอนไหนวะ” การินวางกระเป๋าเสร็จก็เดินมาวอร์มร่างกายใกล้ ๆ ราม
“ก่อนมึงจะมาประมาณ 10 นาทีได้มั้ง” รามตอบกลับ
“อ๋อ เออ! คืนไปโต้รุ่งกันมั้ยวะ” การินกล่าวชวน
