“ว่าแต่คนอื่น ๆ ละครับ” รามกล่าวถามหาคนในทีมเะราะตั้งแต่เขาเข้ามาในโรงเรียนก็เห็นเพียงแต่ดีแลนเท่านั้น
“คนอื่นนั่งกินข้าวอยู่ที่โรงอาหารน่ะ นี่ก็พึ่ง 6 โมงเช้าเองกว่ารถจะมาก็ตั้งเจ็ดโมง ว่าแต่รามกินอะไรมายังไปหาไรกินข้างนอกดีกว่า” ดีแลนกล่าวชวนทันที เพราะเขาเองก็ยังไม่ได้กินข้าวเช้าเหมือนกัน
“อ๋อ งั้นไปร้านป้านีกันดีกว่า ไม่รู้ว่าเปิดรึยัง” รามกล่าวชวนทันที
“โอเค ถึงจะกินนมกับขนมปังมาแล้วก็เถอะ แต่ถ้าได้ข้าวถึงท้องหน่อยก็ดีเหมือนกัน”การินกล่าว
“โอเคตามนั้นดูเวลาแล้วร้านป้าคงเปิดแล้วละ” ดีแลนกล่าวพร้อมกับมองดูเวลาว่าแล้วทั้งสามคนก็เดินออกจากโรงเรียนไปร้านป้านีที่อยู่ไม่ไกล ไม่นานทั้งสามคนก็เดินมาถึงร้านป้านีก่อนจะเข้าไปนั่งและสั่งอาหารกันกิน
หลังจากที่กินข้าวเช้ากันเรียบร้อยแล้วทั้งสามก็เดินเข้าโรงเรียนก็จะตรงไปที่ลานจอดรถตรงจุดที่ใช้รวมพล เมื่อเดินมาถึงก็พบกับโค้ชอนันต์ที่รอเช็คจำนวนนักกีฬาอยู่
“สวัสดีครับโค้ช” รามยกมือไหว้
“อืม เอาละ! ลองเช็คดูหน่อยว่าเพื่อนคนไหนยังไม่มาบ้าง!” โค้ชอนันต์ตอบรับรามแค่นั้นก่อนจะตะโกนถามนักกีฬา