“เห้อ~ สงสัยเข้าไปยุ่งกับเรื่องน่าปวดหัวอีกแล้วซินะเรา” รามถอนหายใจออกมาก่อนจะเก็บดาบของเขาเข้ามิติไป ตอนนี้เขาไม่ได้เป็นห่วงตัวเขาแต่ว่าพ่อของเขาตางหากที่น่าเป็นห่วง การที่นักล่าปีศาจรับรู้ถึงตัวตนของรามได้ก็น่าจะสามารถรับรู้ถึงประวัติครอบครัวด้วยแน่ ๆ ‘เอาเถอะ ถ้ามายุ่งกับคนรอบข้างของเราเมื่อไหร่เมื่อนั้นถึงพระเจ้ามาห้ามก็ไม่หยุด’ ผ่านไปไม่นานเวลาก็กลับมาเดินตามปกติ รามยืนรอคมสันพักหนึ่งก็รถเบนซ์คันดังกล่าวเคลื่อนตัวเข้ามาจอดในส่วนที่รามยืนรออยู่ รามเปิดประตูรถด้านหลังก่อนจะเข้าไปนั่ง ความจริงรามจะเดินไปนั่งข้างหน้าแต่ว่าคมสันดันล๊อกประตูหน้าไว้ รามจึงจำใจไปนั่งด้านหลังตามปรารถนาของคมสัน
หลังจากที่รามขึ้นรถแล้วคมสันก็ออกรถไปในทันที
[โบสถ์ใหญ่กลางเมือง]
ภายในโบสถ์สีขาวดูสงบเหล่าผู้ศรัทธาต่างสวดอ้อนวอนต่อพระผู้เป็นเจ้า ทุกคนที่อยู่ ณ ที่แห่งนี้ต่างเป็นนักล่าอสูรกับทั้งสิ้น ประตูของโบสถ์เปิดออกก่อนที่ชายสองคนจะก้าวเดินเข้ามาภายใน “กลับมาแล้วงั้นรึ ริชาร์ด ซายะ”
“ครับหลวงพ่อ” ริชาร์ดคุกเข่าลงก่อนจะกล่าวออกไปด้วยน้ำเสียงที่เคารพต่อคนตรงหน้า
“ได้เรื่องราวว่ายังไงบ้าง”
