“รู้แล้วใช่มั้ย! กูไม่น่าแต่งงานกับมึงเลยจริง ๆ ผู้หญิงเหี้ยอะไรสร้างแต่ความเดือดร้อน คราวนี้มึงทำให้บริษัทที่กูทำถึงกับล้มลลาย!” สามีของอาจารย์กล่าวด้วยน้ำเสียงที่เกรี้ยวกราด
“คะคือฉัน” ตอนนี่เธอรู้แล้วว่าความหมายของคำว่าออกน่ะไม่ได้ได้หมายถึงนักเรียนที่เธอจะกลั่นแกล้งแต่เป็นตัวเธอเองต่างหาก!
สามีของอาจารย์สุเทพเลิกสนใจหล่อนก่อนจะหันไปมองอดิศรที่ยืนมองดูเหตุการณ์อยู่ “กระผมต้องขอโทษคุณอดิศรและนายน้อยอดิเรกด้วยนะครับที่เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นได้โปรดช่วยกลับมาซื้อขายกับทางบริษัทของเราด้วยเถอะครับ”
อดิศรที่ได้ยอนก็ยกยิ้มขึ้นนั่นทำให้สามีของอาจารย์สุเทพใจชื่นขึเนมาบ้างก่อนจะดะบลงด้วยคำ ๆ เดียวว่า “ไม่!”
“เพราะแก! เพราะแกคนเดียว!” อาจารย์สุเทพเริ่มคุ้มคลั่งเธอวิ่งเข้ามาหมายทำร้ายรามเหตุการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว จนไม่มีใจตั้งตัวทันแต่ทว่าก่อนที่เธอจะถึงตัวของรามกับมีคน ๆ หนึ่งมาจับอาจารย์สุเทพพร้อมจับทุ้มลงพื้นด้วยความรุนแรง
ทั้งพื้นที่ต่างตกอยู่ภายในความเงียบสงบ ก่อนที่ชายคนดังกล่าวจะเดินมาหารามพร้อมกับโค้งหัวให้ราม “ปลอดภัยนะครับนายน้อย”
