“ขอบคุณครับพ่อ” รามรับน้ำมาก่อนจะกระดกดื่มความเหนื่อยล้าหายไปเป็นปลิดทิ้งเนื่องรามได้ใช้เวทย์ฟื้นพลังเพื่อลดอาการบาดเจ็บของร่างกายหลังจากที่เลิกวิ่งก่อนจะหายาฟื้นฟูในช่องเก็บของ
“นี่พ่อครับพ่อ มันจะช่วยลดอาการบาดเจ็บของกล้ามเนื้อได้” รามกล่าวพร้อมยื่นยาฟื้นฟูให้กับพ่อของเขา
วศินรับยามาก่อนจะโยนเข้าปากไป ทันทีที่มันเข้าปากยาฟื้นฟูก็ละลายหายไปทันทีแทนที่ด้วยความอบอุ่นและความสดชื่น รวมถึงอาการปวดเมื่อยกล้ามเนื้อที่เกิดจากการออกกำลังกายก็หายไปด้วย “ของดีจริง ๆ พ่อรู้สึกเหมือนไม่ได้ออกกำลังกายเลยละนี่ถ้าเสื้อไม่ได้เปียกเหงื่อนะพ่อคงไม่เชื่อแน่ ๆ ”
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า บอกแล้วของผมมันดีจริง กลับบ้านเถอะครับนี่ก็ใกล้เวลาที่ต้องไปโรงเรียนแล้ว” รามกล่าวจบก็ลุกขึ้นก่อนจะพากันเดินกลับอพาร์ทเม้นท์ของเขา
“หืม?พ่อขึ้นไปก่อนนะครับผมขอไปซื้ออะไรนิดหน่อย” รามเมื่อเดินมาถึงหน้าอพาร์ทเม้นท์ก็เจอกับกลุ่มของเสือที่กำลังขนของบางอย่างอยู่ รามจึงกล่าวขอให้พ่อเขาขึ้นไปก่อน วศินก็พยักหน้าก่อนจะขึ้นอพาร์ทเม้นท์ไปทันที
“พวกนี้คืออะไรครับพี่เสือ” รามกล่าวถามออกไป
