หลังจากที่รามให้เสือเข้าไปอาบน้ำเวลาก็ผ่านไปได้ 20 นาที เสือก็ออกจากห้องห้ำพร้อมเสื้อเชิ้ตสีน้ำเงินผมถูกรวบไว้ด้านหลังเนื่องจากไม่ได้ตัดผมมานานดวงตาสีน้ำตาลอมดำที่ดุดันจ้อมมองรามด้วยความเคารพ รูปร่างที่แข็งแกร่งตามแบบฉบับชายไทยนั้นหากยึดหลักอาชีพดารานายแบบเรียกได้ว่าอยู่ในแถวหน้าของประเทศแน่ ๆ
“โห ดูดีกว่าที่คิดนะครับพี่เสือแบบนี้อย่สงกับนายแบบแนะ” รามกล่าวชมเสือออกไป
“ไม่ขนาดนั้นหรอกครับนายน้อย” เสือเกาหัวด้วยความเขินแม้จะเป็นผู้ชายที่ชมเขาก็ตามแต่หากชายคนนั้นเป็นผู้มีพระคุณของเขาก็อีกเรื่องหนึ่ง รามเขียนอักขระเวทย์ล่องหนใส่เสือก่อนที่ทั้งสองคนจะเดินออกจากโรงเรียนไปแน่นอนว่าเสือมีคำถามที่อยากจะถามแต่ก็ไม่กล้าถามออกไป “ยังไม่ถึงเวลาที่ผมจะบอกพี่ครับ” รามที่สังเกตุดูสีหน้าของเสือก็รับรู้ได้ว่าเขาต้องสงสัยแน่ ๆ ว่าทำไมเขาถึงเดินเข้าออกจากโรงเรียนที่มีระบบรักษาความปลอดภัยที่แน่นหนาได้จึงกล่าวออกไปให้อีกฝ่ายเลิกคิด
“ครับนายน้อย” เสือรับคำของรามก่อนจะไปโบกแท็กซี่ให้รามเพื่อเดินทางไปยังธนาคาร
