‘กลิ่นอายคุ้น ๆ เหมือนรุ่นพี่อดิเรกเลยแหะต้องเตือนให้เสือระวังตัวหน่อยดีกว่า’ ว่าแบ้วรามก็กระซิบกับเสือว่าอย่าลดการระวังตัวเพราะเขาไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะเหมือนกับรุ่นพี่อดิเรกหรือไม่
“นี่คืออาคารที่หลุดตลาดครับสนใจอาคารไหนบอกได้เลยนะครับ แล้วก็ทางเราต้องขออภัยในเรื่องเมื่อเช้าด้วยนะครับ นี่เป็นสิ่งแทนคำขอโทษที่ส่งมาจากสำนักงานใหญ่ครับ”
รามเงยหน้าจากสมุดภาพก่อนจะรับซองที่ปิดผนึกมาดูและแกะมัน ภายในนั้นปรากฏบัตรสีเงินเงาราวกับเพชรพร้อมหน้าบัตรยังมีชื่อของเขาและลายเซ็นของนายธนาคารแห่งประเทศไทยด้วย “นี่คือ??”
“บัตรเครดิตที่มีเฉพาะคนพิเศษเท่านั้นครับ โดยบัตรนี้ต้องได้รับคำอนุมัติจากนายธนาคารแห่งประเทศไทยและกระทรวงการคลังก่อนครับถึงจะออกให้ได้ เท่าที่ทราบมานี่เป็นใบที่สามครับที่ทางธนาคารแห่งประเทศไทยอนุมัติครับ ภายในบัตรสามารถใช้ชำระค่าสินค้าและบริการอื่น ๆ ทั่วโลกโดยมีวงเงินไม่จำกัดครับ” อดิศักดิ์กล่าวอธิบายให้รามเข้าใจซึ่งรามก็พยักหน้าตกลงทันทีและเขาเองก็ไม่คิดจะใช้มันเด็ดขาดถ้าไม่จำเป็นอะนะ
“อืม…ผมสนใจอาคารนี้น่ะครับ” รามชี้ไปที่อาคารห้าชั้นที่ดูใหม่แถมยังใกล้กับอพาร์ทเม้นท์ที่เขาอยู่อีกด้วย