“ก่อนอื่นมานั่นคุยกันก่อนดีกว่าครับ” รามกล่าวพร้อมกับนั่งลงที่พื้นด้วยความอ่อนเพลียเล็กน้อย ทั้งสองคนเมื่อเห็นรามนั่งลงก็นั่งตามทันที
“พวกพี่อยากรู้เรื่องไหนก่อนละครับ” รามกล่าวออกไปเมื่อเห็นทั้งสองคนนั่งเรียบร้อยพร้อมเอาเนื้ออสูรและผลไม้ที่เก็บมาจากโลกแพนตาเซียออกมาให้ทั้งสองคนได้ลองกินดู
“เรื่องแรกรามได้ของพวกนี้มายังไง ทั้งเนื้อที่มีคุณภาพดีกว่าแถมผลไม้ยังแผ่พลังงานบางอย่างออกมาด้วย”(เรื่องนี้ริวจะไม่ยุ่ง) ดีแลนกล่าวถาม
“เอามาจากต่างโลกน่ะครับ” รามกล่าวพร้อมกัดชมพู่ไปคำโตความกรอบหวานกระจายไปทั่วทั้งปาก กินกี่ครั้งก็ประทับใจทุกครั้งจริง ๆ
“หืม? หมายความว่ายังไงที่ว่าได้ของพวกนี้มาจากต่างโลก?” อดิเรกกล่าวถามด้วยความสนใจบวกกับต้องการคำยืนยันอีกครั้ง
“ครับของทุกอย่างนั้นได้มาจากต่างโลก ที่โลกนั้นทั้งทรัพยากรและธรรมชาติยังคงอุดมสมบูรณ์มากกว่าโลกที่เราอยู่มาก ที่นั่นมีพืชพันธุ์ที่เหมือนกับโลกนี้อยู่เยอะแยะไปหมดเพราะคนที่นั่นคิดว่าของเหล่านี้เป็นอาหารของสัตว์อสูรเท่านั้นที่กินได้น่ะครับ”