“แหม่เป็นผู้หญิงที่บ้าดีเดือดดีนะครับ”
“แกเป็นใคร” นักล่าปีศาจสาวกล่าวพร้อมรอยยิ้มในขณะที่ดาบของทั้งสองคนยังปะทะกันอยู่
“โอ้? ผมว่าคุณก็น่าจะรู้อยู่แล้วละมั้ง” ปัง! รามสบัดดาบเบา ๆ เพื่อผลักดันอีกฝ่ายให้ถอยไปพร้อมเก็บดาบเข้าฝักของเขา
“แกก็เป็นพวกเดียวกันมันงั้นหรอ?”นักล่าปีศาจกล่าวถามรามด้วยความสับสนเพราะเธอจับไอปีศาจที่แผ่ออกมาจากคนตรงหน้าเธอไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว
“อืม…จะว่ายังไงดีละผมก็คือผมเป็นมนุษย์อะนะ แต่เป็นมนุษย์ที่ออกจะแปลกไปนิดหน่อยละมั้ง” รามเกาหัวของเขาก่อนจะกระทืบพื้นเบา ๆ
“!!!! ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน!” นักล่าปีศาจกล่าวด้วยความตื่นตระหนกเพราะวงแหวนเวทย์ราว ๆ 100 วงกำลังเล็งเป้ามาที่เธออยู่
“ไอ้ราม! ทำไม?” ดีแลนกล่าวด้วยความงุนงงเพราะตั้งแต่ที่รู้จักกันมารามนั้นคือมนุษย์ปกติอย่างไม่ต้องสงสัยแต่ตอนนี้มนุษย์ที่มันคิดว่าอ่อนแอกลับกำลังช่วยมันอยู่ ส่วนอดิเรกเองก็ได้แต่ตาเบิกกว้างเพราะเขาก็คิดว่ารามนั้นไม่ธรรมดาแต่ไม่คิดว่าจะขนาดนี้
“กร๊อดด! แต่เป็นพวกสมาคมจองเวทย์ซินะ! มายุ่งเรื่องของฉันทำไม!”
