“ไม่ให้หนีได้หรอกครับ ขืนปล่อยไปเดี๋ยวได้มีเรื่องยุ่งยากมาหาผมอีก
เป๊อะ! เปรี้ยง! กรี๊ดดดด!! รามดีดนิ้วครั้งหนึ่งก่อนจะมีสายฟ้าเส้นหนึ่งผ่าใส่หญิงสาวจนเธอสลบแน่นิ่งไป ในรอบนี้เป็นการสลบจริงไม่ใช่การแสดงเหมือนครั้งแรก “พวกพี่อยากรู้ใช่มั้ยครับว่าผมได้ของพวกนี้มาจากไหน”
ทั้งสองคนได้แต่กลืนน้ำลายดังอึกก่อนจะพยักหน้าให้ราม “ถ้างั้นผมต้องการคำยืนยันเหมือนกันเพราะสิ่งที่ผมจะพูดออกไปมันอาจทำให้ผมและพ่อตกอยู่ในอันตรายได้” รามกล่าวออกไปด้วยน้ำเสียงที่กดดันแน่นอนว่าทั้งอดิเรกและดีแลนนั้นถือเป็นลูกหลานผู้มีอิทธิพลอย่างมากรามเองก็ต้องการหลักประกันเหมือนกันว่าจะไม่มีปัญหาตามมาหลังจากที่บอกกล่าวเรื่องของเขาออกไปแล้ว
“แล้วจะให้พวกพี่ทำอะไรละ ถ้ารับสัญญาปากเปล่าก็คงไม่ได้ใช่มั้ยละ” ดีแลนกล่าวถามรามด้วยน้ำเสียงที่จริงจังไม่แพ้กัน ส่วนอดิเรกก็พยักหน้าเหฌนด้วยกับดีแลน
“พันธสัญญาสัจจะ” รามกล่าวออกไปด้วยน้ำเสียงที่จริงจังแน่นอนว่าสิ่งที่ดีแลนและอดิเรกจะได้รับหรือรับรู้นั้นเทียบไม่ได้เลยกับการทำพันธสัญญาสัจจะนี่เป็นการวัดใจระหว่างรามและเผ่าพันธุ์ที่ดำรงอยู่ในเงามือของโลกใบนี้
