สุดท้ายคาริสาก็ควบคุมสถานการณ์ได้ในที่สุดแล้วเริ่มทำอาหารใหม่ทันทีส่วนคนในห้องต่างถอนหายใจปนแปลกใจเล็กน้อยที่ความวุ่นวายมันจบลงเร็วแบบนี้แต่ก็ไม่มีใครใส่ใจซักเท่าไหร่ เว้นเพียงแต่อดิเรกที่บังเอิญมองไปเห็นแสงในมือของราม ในตอนแรกก็คิดว่าเขาตาฝาดแต่ไม่มันยังคงอยู่ก่อนที่มันจะหายไปพร้อมกับไฟที่ดับลง ‘รามซินะชักน่าสนใจแล้วซิ’ อดิเรกเผลอยิ้มออกไปด่อนจะลงมือทำอาหารของเขาต่อ
เวลาผ่านไปในที่สุดอาหารของทุกคนก็เสร็จสมบูรณ์ของรามเองก็ไม่ลืมที่จะหุงข้าวสวยจำนวนมากเพราะดูไม่มีใครหุงข้าวเลยแม้แต่นิดเดียว แต่ข้าวของรามเองก็ไม่ธรรมดาเพราะรามได้ใส่สมุนไพรลงไปด้วย หลังจากที่อาจารย์ได้ชิมแล้วก็ให้คะแนนแล้วเธอก็เดินออกจากห้องทันทีเพราะจานสุดท้ายที่เธอชิมนั้นคือของคาริสา! “อ่าห์ ฉันว่าก็อร่อยดีนะ” คาริสามองดูจานของตัวเองที่ทำพร้อมเอียงคอสงสัย ชัยที่เป็นหน่วยกล้าตายจึงหยิบม้าฮ้อของคาริสากินไป 1 คำ อุก! ไม่ทันไรชัยก็รีบวิ่งออกไปจากห้องทันทีพร้อมกับคำรามออกมาด้วยความเผ็ดเหนือคำบรรยายจนดูเหมือนมีไฟพุ่งออกจากปากของเขา
