“ไอ้รามไปกันได้แล้ว” การินเก็บของใส่กระเป๋าเรียบร้อยก่อนจะหันไปกล่าวกับรามด้วยน้ำเสียงที่ตื่นเต้น
“ห๊ะ? ไปไหนวะ” รามกล่าวถามด้วยความงุนงงเพราะเขายังนั่งเคลียร์งานวิชาฟิสิกส์อยู่เลย รามพยายามทำให้เสร็จก่อนที่เขาจะไปเรียนวิชาคหกรรม
“เอ้า! ก็มึงลงเรียนวิชาคหกรรมไม่ใช้หรอวะ กูอุตส่าห์มาแต่เช้าไปลงทะเบียนเลยนะเว้ย” การินกล่าวออกไปด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อย
“เออ ๆ ไปก็ไป” รามกล่าวออกไปอย่างจนปัญญาแน่นอนว่าเขารู้อยู่แล้วว่าไอ้เพื่อนคนนี้ติดเขาขนาดไหนนี่ถ้ารู้ว่ารามไปต่างโลกท่าทางคงจะงอแงตามไปด้วยไม่น้อย การสนทนาของทั้งสองคนไม่ได้เบาเลยแม้แต่นิดเดียวแน่นอนว่าคนที่สนใจที่สุดก็คงหนีไม่พ้นน้ำตาลแฟนเก่าของราม เธอเดินเข้าไปหาทั้งสองก่อนจะกล่าวออกไปด้วยน้ำเสียงที่ชวนหลงไหล “ราม การินลงเรียนวิชาคหกรรมเหมือนกันหรอ”
“อืม” รามตอบเพียงแค่นั้นส่วนการินได้แต่ปลายตามองไปที่น้ำตาลด้วยสายตาที่เย็นชาไม่ตอบอะไรกลับไปก่อนจะหันไปคุยกับรามต่อ “ไปเถอะเพื่อน”
