“เดี๋ยว ๆ มีคนนั่งอยู่บนนั้นด้วย” ถ้ามีคนสติแตกก็ย่อมมีคนที่ควบคุมสติของตนเองได้ดีเช่นกัน นักเวทย์คนหนึ่งเตรียมจะใช้เวทย์เทเลพอร์ตหนีกลับเมืองแต่ก็ต้องหยุดเพราะสังเกตุเห็นคนนั่งอยู่บนหลังของสัตว์อสูรตัวนั้น เหล่านักผจญภัยที่ได้ยินก็ตรึงเครียดทันทีพวกเขาเตรียมอาวุธเพื่อจัดการคนที่อยู่บนหลังสัตว์อสูรหากเป็นศัตรู
เซริวที่ลงถึงพื้นอย่างสวยงามท่ามกลางสายตาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวของเหล่านักผจญภัยระดับ D-F ที่มาทำภารกิจ เซริวะมินสายตาเหล่านั้นทันทีเพราะยังไงซะพวกนั้นก็ไม่ได้คณากงเล็บของเซริวแม้แต่นิดเดียว รามโดดลงจากหลังของเซริวทันทีก่อนจะกล่าวออกไป “ขอบคุณมากเซริว กลับไปพักผ่อนเถอะ” เซริวเหมือนไม่อยากจากรามไปในตอนนี้ท่าทางของมันเหมือนเด็กที่เอาแต่ใจเป็นอย่างยิ่งมันอยากจะทำพันธะสัญญากับรามใจจะขาดแต่เพราะว่ารามดันมีคู่พันธะสัญญาเป็นถึงสัตว์อสูรในตำนาน แน่นอนว่าพวกของเกรัสต่างมีความหยิ่งทะนงอยู่ในตัวของพวกเขาการที่นายของพวกมันจะทำพันธะกับสัตว์อสูรที่อ่อนด้อยกว่าย่อมต้องไม่พอใจอยู่แล้ว รามเองก็ไม่ได้อยากมีปัญหาเลยได้แต่ปฏิเสธเซริวเรื่อยมา
