รามนั่งไปได้ซักพักเขาก็ลุงขึ้นและเตรียมกลับเข้าไปภายในถ้ำที่เชื่อมต่อกับทะเลลาวา “ลุงเฟลมาแล้วหรอครับ” รามที่เดินเข้าไปภายในก็พบกับเฟลที่นั่งดื่มกับเกรัสอยู่และดูเหมือนว่าอารมณ์กำลังดีมากเสียด้วย
“โอ้ว่าไงเจ้าหนู เสร็จงานแล้วรึ เอ้านี่ของที่เจ้าต้องการ” เฟลกล่าวออกไปพร้อมโยนสิ่งของบางอย่างให้ราม
รามรับมันอย่างแม่นยำพร้อมกับสังเกตุลักษณะภายนอก รามรู้สึกถึงสายลมรอบ ๆ ตัวของเขาทันทีที่จับของดังกล่าว “หืม…”
“ใช่อย่างที่เจ้าคิดรีบดูดซับมันซะ”เฟลกล่าวยิ้ม ๆ ก่อนจะยกจอกเหล้าดื่ม รามเองก็ทำตามอย่างว่าง่ายเขานั่งดูดซับพลังธาตุวายุหรือว่าธาตุลมทันที สายลมรอบ ๆ กลายเป็นละอองเวทย์เริ่มไหลเข้าสู่ร่างกายของรามแน่นอนว่าความเจ็บปวดนั้นก็เช่นเดียวกับการดูดซับพลังธาตุอื่น ๆ ที่รามเคยดูดซับมันมาแล้ว แต่ที่รามไม่ร้องออกมาเพราะความชินชาซะมากกว่า
“แกคิดว่าเจ้าหนูนี่เป็นยังไงบ้างเฟล”เกรัสที่จ้องมองรามกำลังนั่งดูดซับพลังธาตุวายุอยู่จึงกล่าวถามสหายของเขาออกไป
“ถือว่าไม่เลว การพัฒนาของเจ้าหนูนั่นรวดเร็วอย่างยิ่ง แถมข้ายังสัมผัสไม่ได้ถึงพลังเวทย์ของเจ้าหนูนั่นแล้วด้วย”
