“จริงของเจ้าในตอนนี้เจ้าหนูรามถือว่านำหน้าพวกเราไปมากนัก ดีที่พวกเราสอนเรื่องการปรับเปลี่ยนและปกปิดพลังเวทย์เอาไว้แต่ไม่คิดว่าเจ้าหนูรามจะทำได้ดีขนาดนี้”
การสนทนาของทั้งสองยังคงดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลงแม้แต่น้อย เวลาหมุนเวียนผ่านเข้าสู่ฤดูใบไม้พลิ บรรยากาศเริ่มอบอุ่นขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ในตอนนี้รามได้ฝึกฝนธาตุลมจนแตกฉานทั้งหมดแล้วจึงถึงเวลาออกเดินทางไปยังเมืองที่อยู่ใกล้ ๆ หุบเขาอารากอน “งั้นเดินทางเลยแล้วกัน”
รามอยู่ในชุดคลุมที่ทำจากขนหมาป่าเพลิง เผยเพียงแผงอกและซิกแพคที่ขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เส้นผมสีดำเงาบวกกับหน้าตาที่มีหนวดเคราพองามยิ่งเสริมเสน่ห์ให้รามดูดีขึ้นไปอีก รามเหน็บดาบไว้ที่ข้างเอวของเขาก่อนพร้อมกับสำรวจดูอีกครั้งว่าเขาไม่ได้ลืมอะไรแน่ ๆ
‘เจ้าหนูระวังตัวด้วยละ’ เสียงของเกรัสและเฟลดังขึ้นมาในหัวของราม ซึ่งรามก็ตอบรับสำหรับคำเตือนนั้นเป็นอย่างดี
