“ขอบคุณนะที่นำทางมา” รามยิ้มกล่าวกับผีเสื้อราตรีก่อน มันค่อย ๆ ร่อนลงแล้วเกาะที่ไหล่ของรามเบา ๆ รามมองมันด้วยรอยยิ้มก่อนจะเริ่มเก็บเกี่ยวผลไม้ทันที แน่นอนว่าไม่ได้มีแค่รามเท่านั้นที่อยู่ที่นี่ เหล่าสัตว์อสูรที่กินพืชผักเป็นส่วนใหญ่ก็อยู่ด้วยเช่นกัน อย่าง กวางคริสตัลที่เขาของมันนั้นเปร่งประกายราวกับคริสตัล แรบบิทรัน กระต่างแสนหน้ารักที่มีความเร็วเป็นเลิศรวมถึงเนื้อของมันยังเป็นของชั้นสูงในโลกนี้ด้วย ว่ากันว่าเพียงแค่เนื้อ 1 ขีดก็ตีเป็นเงินได้ราว ๆ 1,000,000 เหรียญทองแล้ว
รามเก็บผลไม้ที่เขารู้จักอย่างเช่น แอปเปิ้ล องุ่นแดง ราสเบอร์รี่ กล้วย กีวี่ เป็นต้น เขาเก็บมันไปไม่มากเท่าไหร่แต่ก็เพียงพอสำหรับทำให้คนทั้งโรงเรียนอิ่มได้ รามเก็บจนพอใจแล้วเขาก็เตรียมกลับไปที่ต้นไม้สีทองโดยมีผีเสื้อราตรีนำทางเช่นเดิม
รามกลับมาถึงด้วยความปลอดภัยโดยไม่มีสัตว์อสูรตัวไหนเข้ามาทำร้ายรามแม้แต่นิดเดียว “อ้าวลุงกลับมาแล้วหรอครับ” รามที่กลับมาถึงก็เห็นเกรัสนั่งรออยู่พร้อมกับหญิงสาวที่งดงามมากคนหนึ่ง งดงามมากเสียงจนรามเผลอมองหน้าอกของหญิงดังกล่าวนานไปนิดหน่อย
