“10 ปีที่โลกแห่งนี้ซินะ” เกรัสกล่าวด้วยน้ำเสียงที่คลุ้มคิดเล็กน้อย เพราะตัวมันเองก็ห่วงรามเหมือนกันแม้จะบอกว่าอายุจะไม่เพิ่มขึ้นแต่ที่เปลี่ยนก็คงมีลักษณะทางกายภาพเท่านั้นเรื่องในส่วนนี้เกรัสไม่ค่อยเป็นห่วงเท่าไหร่แต่มีสิ่งหนึ่งที่เขาเป็นห่วงนั่นก็คือสภาพความคิดและสภาพจิตใจของราม ต้องเข้าใจว่ารามนั้นมาจากโลกที่สงบสุขต่างจากโลกแห่งนี้ที่มีทั้งการแก่งแย่งกัน ทรยศหักหลังกันเป็นว่าเล่น เขาห่วงสภาพจิตใจของรามเป็นอย่างมาก แต่ในเมื่อมันมีข้อเสียก็ต้องมีข้อดีอยู่นั่นคือสภาพแวดล้อมจะขัดเกลาให้รามนั้นเติบโตขึ้นนั่นเอง
“เอ่อ..ลุงว่าแต่เพื่อนที่ลุงบอกนี่เป็นคนยังไงงั้นหรอ” รามที่เห็นเกรัสเงียบไปก็เอ่ยถามเพื่อทำลายความเงียบระหว่างเขากับลุงเต่าอายุหมื่นอัพ
“อ๋อ เจ้านั้นค่อนข้างอารมณ์ร้อนหน่อย ๆ แต่ว่าในตอนนี้ไหน ๆ เจ้าก็มีเวลาถึง 10 ปี ในการมาครั้งนี้ก่อนที่เจ้าจะออกจากป่าแห่งนี้ข้าจะสอนศาสตร์การปรุงยาให้เจ้าก็แล้วกัน” เกรัสกล่าวจบรอยสักที่อกของรามก็เปล่งแสงพร้อมกับร่างของเกรัสในชุดคลุมสีเขียวโผล่ขึ้นมาตรงด้านหน้าของราม
