ปรี๊ด~ เสียงนกหวีดของโค้ชอนันต์ดันขึ้นเป็นสัญญาณบ่งบอกว่าการซ้อมได้สิ้นสุดลงแล้ว “เอ้าคูลดาวน์ร่างกายแล้วกลับบ้านได้! ส่วนรามอยู่คุยกับโค้ชก่อน” สิ้นเสียงของโค้ชอนันต์นักกีฬาทั้งหมดก็เริ่มคูลดาวน์ร่างกายแล้วพากันไปอาบน้ำสำหรับนักกีฬา ส่วนรามนั้นหลังจากคูลดาวน์ร่างกายเสร็จก็ตรงไปหาโค้ชอนันต์ทันที
“ราม มือของเธอหายดีแล้วหรอ” โค้ชอนันต์กล่าวถามรามออกไปทันทีเพราะรามถือว่าเป็นตำแหน่ง Shooting Guard ที่ดีที่สุดในตอนนี้แถมอีกไม่ถึงสัปดาห์ก็ถึงเวลาการแข่งขันกระชับมิตรระหว่างโรงเรียนแล้ว
“เอ่อ…ใกล้หายแล้วครับแต่มันยังปวดอยู่นิดหน่อย” รามกล่าวโกหกออกไปพร้อมทั้งขอโทษอาจารย์ในใจ
“เห้อ~ เธอนี่น้า รอให้หายดีก่อนค่อยมาซ้อมก็ได้ถ้ามันอักเสบขึ้นมาหรือบาดเจ็บหนักกว่าเก่ามันจะส่งผลกับตัวเธอได้นะ อาจารย์เองไม่อยากเห็นเธอบาดเจ็บไปมากกว่านี้หรอก” โค้ชอนันต์ลูบหัวของรามพร้อมกล่าวออกไปด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน