ใช้เวลาไม่นานรถก็เคลื่อนตัวมาจอดที่มาร์เก็ตแห่งกนึ่งที่มีชื่อเสียงในเรื่องคุณภาพสินค้าและแน่นอนว่าราคาเองก็สมกับคุณภาพของมันเช่นกัน ทั้งสองคนเดินไปยังโซนอุปกรณ์ทำอาหารเป็นลำดับแรก “หืม ไอ้รามแน่ใจนะว่าจะเข้าร้านนี้” การินกล่าวถามรามเพื่อความแน่ใจเพราะดูลักษณะหน้าร้านที่ตกแต่งสไตล์จีนแต่ดันไม่มีลูกค้าเข้าเลยซักคนผิดกันร้านตรงข้ามที่มีคนเข้ากันอย่างเนืองแน่น
“เออ กูขี้เกียจไปเบียดกับคนอื่น” ว่าแล้วรามก็เดินเข้าร้านดังกล่าวไปทันที
“ยินดีต้อนรับ สินค้าวางอยู่บนชั้นเลือกเอาเอง” เสียงไร้อารมณ์ของเจ้าของร้านดังขึ้นทั้งรามและการินหันไปมองต้นเสียงก็พบกับชายชราที่สวมชุดจีนนั่งดื่มชาอยู่
‘นี่ไอ้รามมึงแน่ใจนะว่าจะซื้อร้านนี้น่ะ’ การินพูดกระซิบข้าง ๆ หูของราม
‘เออซิวะ เข้ามาทั้งทีแล้วเดินดูก่อนจะเป็นไรไป’ รามกระซิบตอบกลับไปก่อนจะเดินไปดูในโซนมีดทำครัวก่อนเป็นอะนดับแรก มีดทำครัวนั้นถูกบรรจุอยู่ในกล่องไม้วางเรียงรายบนชั้นอย่างสวยงาม รามเดินดูมีดทำครัวผ่านไปกล่องแล้วกล่องเล่าก็ยังไม่เจออันที่ถูกใจเขาซักที
