“รอยสักค่อยหาคำแก้ตัวกับพ่อแล้วกันไหน ๆ โรงเรียนก็ไม่ได้ห้ามเรื่องการสักลายอยู่แล้วนิ” รามกล่าวกับตัวเองก่อนจะลุกออกจากห้องและตรงไปยังห้องน้ำทันที เมื่อรามส่องกระจกดูก็ต้องตะลึงจนต้องร้อง เชี้ย! ออกมาเพราะมันไม่ใช่แค่รอยสักเท่านั้นที่จะมีปัญหากับพ่อของเขาแต่สีตาที่เปลี่ยนไปก็เป็นปัญหาด้วยแน่นอน
ดวยตาของรามจากที่เป็นสีน้ำตาลอมดำกลับกลายเป็นสีเขียวทึบอย่างน่าประหลาดใจ “แล้วทีนี่กูจะทำยังไงเนี่ย!”
‘โวยวายไปได้เจ้าหนู เจ้าแค่ใช้ทักษะของเจ้าซิ! ว่าแต่นี่หรือโลกของเจ้า ไม่ผิดจากที่เจ้าว่าไว้เลยธรรมชาติในโลกของเจ้าถูกทำลายไปมากหากเป็นแบบนี้ต่อไปอีกไม่นานหรอกคงได้เกิดการรีเซ็ตของโลกแน่ ๆ’ เกรัสที่ตื่นขึ้นมาเขาก็กล่าวกับรามออกไปด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบและเย็นชา
“โธ่ลุง! ผมมีสกิลไม่กี่สกิลเองนะ แล้วที่ว่าการรีเซ็ตมันหมายถึงอะไรกันครับ” รามกล่าวถามกับเกรัสออกไป
‘เรื่องการรีเซ็ตเจ้ายังไม่สมควรรู้ในตอนนี้ ส่วนเรื่องสกิลเจ้าแค่เปิดมันและไล่อ่านมันก็แค่นั้นแหละ ข้าขอตัวไปคุยกับผู้คุมธรรมชาติโลกของเจ้าก่อน!’ ว่าแล้วเกรัสก็ตัดสัญญาณไปเรียบร้อยพร้อมขึ้นหน้าจอสีฟ้าให้รามได้อ่านว่า
