รามหลังจากอ่านรายงานแล้วเขาก็ถอนหายใจออกมาเบา ๆ ก่อนจะกดปัดหน้ารายงานทิ้ง “เห้อ~ อยากรู้จริง ๆ ใครกันที่มอบอะไรแบบนี้ให้ฉัน ช่างเถอะ! ไปกินข้าวดีกว่าพ่อน่าจะกลับมาแล้วละนะ” แน่นอนว่าการคาดเดาของรามนั้นแม่นยำเป็นอย่างมากเพราะเวลาเขาซื้อหวยนั้นถูกตลอด! ถูกกินน่ะนะ
รามที่เหผ้นพ่อของเขาเดินเข้ามาในห้องพร้อมถุงข้าวแกงสองถุง “รามช่วยไปเอาถ้ายกับจานมาหน่อยส่วนข้าวพ่อหุงไว้เรียบร้อยแล้ว” วศินกล่าวบอกลูกชายออกไป ใช้เวลาไม่นานทุกอย่างก็จัดเตรียมเรียบร้อยโดยข้าวเช้านั้นเป็นอาหารเบา ๆ ไม่มีรสจัดมากอย่างแกงจืดเต้าหู้หมูสับกับผัดลูกชิ้นที่รสชาติไม่จัดมากเพื่อมาตัดกับแกงจืด สองพ่อลูกกินข้าวไปสนทนาด้วยกันอย่างมีความสุขแม้จะไม่มีแม่แต่วศินพ่อของรามก็ทำหน้าที่ได้ไม่บกพร่องเลยแม้แต่นิดเดียว หลังจากกินข้าวเสร็จรามก็ขอตัวไปโรงเรียนก่อนส่วนวศินก็ทำหน้าที่ขอพ่อบ้านก่อนจะไปทำงานเหมือนกัน
==========
