และเมื่อรามได้ลืมตาขึ้นเขาก็ต้องอ้าปากตะลึงค้างอีกครั้งหนึ่งเพราะว่าตรงหน้าเขามันคือกองใบไม้สีทองที่สูงกว่าตัวของเขาเสียงอีก รามยิ้มขึ้นก่อนจะกล่าวขอบคุณออกไป “ขอบคุณมากครับ” ว่าแล้วรามก็เอาใบไม้ทั้งหมดเก็บเข้าช่องเก็บของ และแน่นอนว่ามันกินช่องเก็บของไปถึง 6 ช่องเต็ม ๆ
หลังจากรามได้เก็บหมดแล้วเขาก็นั้งพักใต้ต้นไม้พร้อมกับเริ่มคิดไปเรื่อย ๆ เพราะดูเหมือนว่าเขาจะต้องมาที่โลกนี้อีกหลายรอบ “ก่อนอื่นก็ต้องเพิ่มความแข็งแกร่งของร่างกายก่อนซินะ” ว่าแล้วรามก็ถอดเสื้อออกก่อนจะเริ่มวิ่งวงรอบต้นไม้กำเนิดซึ่งรอบหนึ่งดีได้ประมาณ 10 กิโลเมตร
“ฮ้าว~ เจ้าหนูผนึกพลังเวทย์คุมร่างกายเจ้าไปด้วยซิ” เกรัสที่รับรู้ได้ถึงความเปลี่ยนแปลงของการเต้นของหัวใจก็ตื่นขึ้นครู่หนึ่ง และเมื่อเห็นรามกำลังฝึกฝนร่างกายอยู่เขาจึงแนะนำออกไปเพื่อเป็นการฝึกที่ควบคู่กัน
“อ่าวลุงตื่นแล้วหรอแล้วผนึกพลังเวทย์ต้องทำยังไงอ่ะ” รามอดไม่ได้ที่จะถามออกไปเพราะเขายังไม่เคยใช้พลังเวทย์เลยซักครั้ง
