“ความเร็วในการดูดซับนี่มัน! ผู้เป็นที่รักของเหล่าธรรมชาติ เหมือนกับคน ๆ นั้น” เกรัสตื่นตะลึงกับความเร็วในการดูดซับไอเวทย์ของรามเป็นอย่างมากพร้อมกับที่เขานั้นนึกถึงชายคนหนึ่งขึ้นมา
“เห้อ~ ท่าทางคงอีกนาน” เกรัสกล่าวออกมาเบา ๆ ก่อนจะออกมาจากรอยสักแล้วร่ายเวทย์คุ้มกันรามและกลับเข้าไปในรอยสักเหมือนเดิน
รามนั่งทำสมาธิเป็นเวลาเกือบสี่ชั่วโมง เหลืออีกเพียง 20 นาทีก็จะครบ 10 ชั่วโมงแต่กระนั้นเขาก็ยังนั่งดูดซับพลังเวทย์อยู่อย่างงั้นซึ่งแน่นอนว่า ณ ที่ตรงนี้คือกลางมหาพงไพรและมีไอเวทย์หนาแน่นมากที่สุดสำหรับสายเวทย์พฤกษา ทำให้ตอนนี้รามนั้นมีพลังเวทย์อยู่ในระดับ 5 เรียบร้อย ในการจัดระดับพลังเวทย์นั้นแบ่งเป็นระดับ 1-10 และระดับพิเศษคือ ราชา มาสเตอร์ และมหาจอมเวทย์
[ทำการนับถอยหลัง 10 วินาทีจะทำการส่งโฮสกลับพร้อมประเมินระดับความสำเร็จ]
รามลืมตาขึ้นพร้อมปลดปล่อยกลิ่มอายที่บริสุทธิ์เป็นอย่างมากพร้อมจัองมองไปที่หน้าจอดังกล่าว “ประเมินความสำเร็จ?” ไม่ทันให้รามได้สงสัยร่างกายของเขาก็จางหายไปจากตรงที่เขานั่งอยู่ทันที เหลือไว้เพียงเสื้อที่เขาถอดไว้เพียงตัวเดียวเท่านั้น
========
