เมื่อประตูถูกเปิดออก ภายในเผยให้เห็นห้องโดยสารที่ตกแต่งอย่างประณีต เบาะหนังสีเข้มให้ความรู้สึกหรูหราและมั่นคง กลิ่นหอมอ่อนๆ สร้างบรรยากาศผ่อนคลาย หวงเยี่ยก้าวเข้าไปนั่งด้วยความรู้สึกแปลกใหม่ ขณะที่เฟิงหลงอินนั่งประจำตำแหน่งผู้ขับขี่อย่างคล่องแคล่ว
รถเคลื่อนตัวออกจากบริเวณชานชาลาอย่างนุ่มนวล มุ่งหน้าเข้าสู่อาณาเขตใจกลางเมือง
ทิวทัศน์สองข้างทางไหลผ่านสายตาอย่างต่อเนื่อง อาคารสูงระฟ้าสลับกับห้างสินค้าขนาดใหญ่ สนามประลองกลางแจ้ง และศูนย์การค้ามากมายที่เกี่ยวกับเผ่าพันธุ์มังกร ทั้งหมดล้วนสะท้อนถึงความยิ่งใหญ่ของเมืองแห่งนี้
เฟิงหลงอินเหลือบตามองหวงเยี่ยเล็กน้อย ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“การที่ข้ามารับเจ้าด้วยตัวเอง ไม่ใช่เพียงเพราะหน้าที่ของผู้เป็นอาจารย์เท่านั้น!”
“ผู้มีเจตจำนงระดับราชา ต่อให้จะเป็นนักล่ามังกรระดับสูงก็ยังไม่อาจมองข้ามได้”
“โดยเฉพาะกับมหาวิทยาลัยเทพอสูรของพวกเรา ที่ไม่ค่อยดึงดูดนักล่ามังกรที่มีพรสวรรค์มากซักเท่าไหร่นัก”
“พวกเขาส่วนใหญ่จะไปยังสถาบันเหนือสวรรค์หรือสถาบันสงครามโลหิตมังกรเสียมากกว่า!”
หวงเยี่ยรับฟังอย่างเงียบงัน เขาไม่เคยทราบถึงสถานการณ์ภายในของมหาวิทยาลัยมาก่อน
