บรรยากาศภายในโกดังเงียบสงัดลงอีกครั้งหลังจากร่างของโอวยานอนนิ่งไร้ลมหายใจ
ความตึงเครียดก่อนหน้าค่อยๆคลี่คลายลง เหลือเพียงความหนักแน่นของภารกิจที่สำเร็จลุล่วงไปส่วนหนึ่ง
ในขณะนั้นเอง เจ้าหน้าที่ลับที่ยืนรายล้อมอยู่ก็หันไปทางหวงเยี่ยอย่างพร้อมเพรียง
แต่ละคนยกมือแนบอก แสดงความเคารพอย่างเป็นพิธีการ ท่าทางสงบนิ่งและจริงจัง แฝงความสำนึกในบุญคุณโดยไม่จำเป็นต้องกล่าว
หนึ่งในนั้นก้าวออกมาด้านหน้าเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นและสุภาพ
“ท่านหวงเยี่ย.. พวกเราต้องขออภัยแทนท่านผู้บัญชาการเจียงเฉินด้วย”
“เพราะแผนการนี้มันทำให้ท่านต้องตกอยู่ในอันตรายอย่างร้ายแรง มีโอกาสที่จะถูกสังหารหรือถูกล้างสมองค่อนข้างสูงมาก!”
“แต่ท่านก็ยอมทำให้ตนเองเป็นเหยื่อล่อ ไม่รู้เลยว่าจะขอบคุณท่านยังไงดี”
แม้อายุของพวกเขาจะมากกว่าชายหนุ่มเบื้องหน้าหลายสิบปี ผ่านสนามรบและเงามืดมานับครั้งไม่ถ้วน
แต่การตัดสินใจของหวงเยี่ยกลับทำให้ทุกคนยอมรับโดยไม่มีข้อกังขา
การก้าวเข้าสู่ดงศัตรูด้วยตนเองโดยรู้ว่ามีโอกาสเสียชีวิตสูง ไม่ใช่สิ่งที่ผู้ใดจะทำได้ง่ายดาย
หวงเยี่ยมองภาพตรงหน้าแล้วพยักหน้ารับอย่างเรียบง่าย
