ชายหนุ่มเอนศีรษะพิงขอบอ่าง สายตาสีฟ้าครามทอดมองเพดานอย่างเลื่อนลอย ความคิดยังคงวนเวียนอยู่กับเมล็ดพันธุ์มังกรกลืนกินธาตุไฟและคำกล่าวเย้ยหยันของระบบ แต่แล้วจู่ๆเสียงของระบบกลืนกินมังกรก็ดังขึ้นอีกครั้ง
【โฮสต์คะ? หลังจากที่ได้เห็นเลือดมังกรและได้สังหารสัตว์อสูรที่มีความเกี่ยวข้องไปแล้ว โฮสต์เกิดความผิดปกติอะไรหรือเปล่า?】
หวงเยี่ยชะงักทันที
แววตาที่เดิมสงบนิ่งพลันสว่างวาบ ราวกับมีประกายสายฟ้าฉายผ่านในชั่วพริบตา
“ความผิดปกติ?”
ผิวน้ำที่เคยสงบเกิดระลอกคลื่นเล็กๆเมื่อเขาขยับตัว ความคิดเริ่มไหลย้อนกลับไปยังเหตุการณ์ที่ผ่านมา
“มันก็ไม่เกิดอะไร…”
คำตอบแรกหลุดออกมาโดยสัญชาตญาณ แต่แล้วเขาก็หยุด ริมฝีปากขยับช้าๆ
“ไม่ใช่สิ.. มันมีความรู้สึกแปลกๆ ถึงจะสัมผัสได้น้อยอย่างมากในทุกๆครั้งก็ตาม แต่ในช่วงเวลาที่ข้าได้สังหารสัตว์อสูรมังกรตั้งแต่ระดับแรกเริ่ม ระดับต่ำ หรือกระทั่งระดับสอง ข้ารู้สึกว่าตนเองเต็มไปด้วยความกระหายอยากที่จะกลืนกินพวกมัน!”
“โดยเฉพาะกับเจตจำนงระดับราชาที่ข้าได้ครอบครองอย่างราชันย์พงไพรพิฆาตดารา”
“มันให้ความรู้สึกว่าทุกๆครั้งที่ใช้รากไม้ทำการสังหารพวกมัน รากไม้เหมือนกำลังเติบโตขึ้น?”
