คำถามสุดท้ายคล้ายจะเป็นการตั้งคำถามกับตนเองมากกว่าระบบ
เขาหลับตาลงชั่วครู่ พยายามดึงความทรงจำเหล่านั้นออกมาอย่างละเอียด ภาพรากไม้สีม่วงเข้มพุ่งทะยานออกจากร่างกายและเสียบทะลุร่างสัตว์อสูรมังกร เลือดสีเข้มกระเซ็นกระจาย ก่อนที่รากไม้จะดูดซับบางสิ่งบางอย่างที่ไม่อาจมองเห็นได้
ในตอนนั้น เขาเพียงรู้สึกว่าพลังไหลเวียนคล่องตัวขึ้นเล็กน้อย
เพียงเล็กน้อย
จนแทบไม่ทันสังเกต
ทว่าตอนนี้ เมื่อถูกตั้งคำถาม ความรู้สึกนั้นกลับชัดเจนขึ้น
“มันเป็นความรู้สึกที่เล็กมาก จนข้าไม่แน่ใจว่าเป็นเพียงจินตนาการหรือไม่?”
ภายในจิตสำนึก ระบบกลืนกินมังกรเผยรอยยิ้มบางอย่างที่มองไม่เห็น
【ถูกต้องคะโฮสต์ มันเป็นความรู้สึกที่น้อยมากก็จริง】
【ทว่าราชันย์พงไพรพิฆาตดารากำลังเกิดการเปลี่ยนแปลงค่ะโฮสต์】
【เพราะเจตจำนงระดับราชาที่โฮสต์ได้ครอบครองอยู่มีคุณสมบัติในการกลืนกินเพื่อเพิ่มพูนพลังเจตจำนงของตนเอง อาจน้อยนิด แต่ถ้าสะสมไปมากขึ้นเรื่อยๆ โฮสต์อาจได้พัฒนาเจตจำนงระดับราชา ไปเป็นเจตจำนงระดับจักรพรรดิได้เร็วกว่าที่คิดนะ】
คำอธิบายของระบบทำให้ลมหายใจของหวงเยี่ยชะงัก
ระดับจักรพรรดิ