ทว่าก่อนที่หวงเยี่ยจะได้เอ่ยคำตอบใดออกมา เฟิงหลงอินก็พลันลุกขึ้นจากที่นั่งอย่างแช่มช้า ชายกระโปรงยาวพลิ้วไหวตามแรงเคลื่อนไหว แววตาซึ่งก่อนหน้านี้แฝงรอยยิ้มบางกลับทอประกายจริงจัง
นางก้าวออกมาข้างหน้าเพียงครึ่งก้าว แล้วจึงยกมือขึ้นอย่างนุ่มนวล ภายในฝ่ามือปรากฏวัตถุชิ้นหนึ่งซึ่งเปล่งประกายแสงเงินเรืองรอง
“ก่อนอื่นนะเจ้าชายน้อย..”
“พวกเราอาจทราบดีว่าเจ้ามีเจตจำนงธาตุพฤกษาระดับราชา แต่พวกเราก็ยังไม่ได้เข้าใจมันว่ารากไม้สีม่วงเข้มที่น่าสะพรึงกลัวเหล่านั้นคือพลังรูปแบบใด เพราะงั้นแล้วข้าก็เลยนำอุปกรณ์การตรวจสอบเจตจำนงระดับสูงมาด้วย!”
วัตถุในมือเฟิงหลงอินเป็นก้อนโลหะสีเงินขนาดพอเหมาะ พื้นผิวเรียบลื่น แต่เมื่อเพ่งมองใกล้ๆจะเห็นลวดลายซับซ้อนซ้อนทับกันเป็นชั้นๆ คล้ายวงแหวนพลังที่สลักไว้ด้วยศาสตร์ล้ำลึก แต่ละเส้นสายเปล่งประกายราวกับมีชีวิตเลยก็ว่าได้
นางยื่นมันออกมาตรงหน้า ทำให้หวงเยี่ยมองวัตถุนั้นเพียงครู่เดียวก็เข้าใจความหมายของการกระทำ
ตัวของเขาไม่มีความลังเล ยกมือขึ้นรับก้อนโลหะดังกล่าวมาไว้ในฝ่ามือ
