ใบหน้าขาวเนียนแดงเรื่อด้วยความโกรธผสมอับอาย นางหันหลังอย่างรวดเร็ว พลางกระทืบเท้าเดินจากไปโดยไม่หันกลับมา
ขณะที่การกระทำของนางเรียกเสียงหัวเราะจากผู้คนรอบด้านอย่างมาก
ใครจะไปคิดเล่าว่าความห่างชั้นระหว่างเจตจำนงระดับสูงกับเจตจำนงระดับราชาจะมากมายถึงเพียงนี้
แม้เจตจำนงธาตุไฟระดับสูงของเหยินเฟยจะทรงพลัง อาณาเขตเพลิงนรกของนางก็ร้ายกาจอย่างยิ่งยวด เปลวไฟที่นางควบคุมได้สามารถเผาผลาญทุกสิ่งภายในขอบเขต กดดันคู่ต่อสู้จนยากจะตั้งตัว
ทว่ารากไม้สีม่วงเข้มของหวงเยี่ยสามารถทะลวงได้กระทั่งสัตว์อสูรมังกรระดับสอง
พลังที่ยึดโยงกับเจตจำนงธาตุพฤกษาระดับราชานั้น มิได้ถูกจำกัดด้วยหลักการธาตุพื้นฐานที่คนทั่วไปยึดถือ
ความแตกต่างของทั้งสองจึงชัดเจนราวกับเส้นแบ่งที่วาดไว้บนพื้นดิน
สายตาของผู้ที่ได้เห็นการต่อสู้ในช่วงชั่วโมงหลัง ย่อมรับรู้ถึงความห่างชั้นนั้นโดยไม่ต้องอธิบาย
ขณะบรรยากาศยังเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะ อาจารย์ใหญ่ร่างอ้วนก็ยกมือขึ้นแล้วตบมือดังสองครั้ง
เสียงปรบมือก้องชัดเจนจนผู้คนทยอยเงียบลง
