ในอาณาเขตส่วนกลางของเมืองที่พังทลาย เศษกำแพงแตกร้าวตั้งตระหง่านดุจซากกระดูกของอสูรโบราณ
ถนนแตกเป็นรอยแยกยาวเหยียด ก่อกำเนิดเป็นบรรยากาศหนักอึ้ง เหมือนทุกลมหายใจต้องฝ่าผ่านแรงกดดันอันมองไม่เห็น
ขณะที่ตัวของหวงเยี่ยไม่ได้รับรู้เลยว่าบนท้องฟ้าเหนือศีรษะของตน มีฝูงโดรนนับสิบลำกำลังลอยวนอย่างเงียบงัน เลนส์ของมันจับจ้องทุกการเคลื่อนไหวของเขาอย่างละเอียดถี่ถ้วน บันทึกภาพทุกจังหวะการปะทะโดยไม่พลาดแม้เสี้ยววินาที
ทว่าความสนใจของเขาในเวลานี้มีเพียงสิ่งเดียว
เบื้องหน้า ร่างสูงใหญ่กว่าห้าเมตรยืนตระหง่านท่ามกลางซากอาคารที่พังถล่ม เกล็ดสีน้ำตาลหม่นปกคลุมแน่นหนาดุจเกราะเหล็ก ลำตัวกำยำทรงพลัง ขาหลังแข็งแรงรองรับร่างแบบยืนสองขาเช่นมนุษย์ แขนยาวมีกรงเล็บแหลมคมสะท้อนแสงแดงเรื่อจากไอร้อน
มันคือสัตว์อสูรมังกรระดับสอง กิ่งก่ามังกรไฟ
ดวงตาสีแดงเข้มของมันเปล่งประกายดุดัน ลมหายใจแต่ละครั้งพ่นไอร้อนออกมาจากจมูก
เสียงครางต่ำลึกดังก้องในอก เหมือนมีกลองศึกที่กำลังเร่งจังหวะให้รุนแรงขึ้น
