ทันใดนั้นมันอ้าปากกว้างจนเห็นเขี้ยวเรียงราย เปลวเพลิงสีส้มแดงพลันปะทุออกมา คลื่นไฟขนาดหลายสิบเมตรถาโถมเข้าใส่ ราวกับทะเลเพลิงที่ถูกปลดปล่อยอย่างบ้าคลั่ง ความร้อนแผดเผาทำให้อากาศบิดเบี้ยวเป็นระลอก พื้นดินรอบข้างแตกร้าวยิ่งกว่าเดิม
“พ่นไฟได้จริงๆด้วย!”
หวงเยี่ยมิได้ถอยหนี แขนข้างหนึ่งของเขาแปรสภาพ กล้ามเนื้อและผิวหนังละลายกลืนรวมกลายเป็นรากไม้สีม่วงเข้ม
เส้นใยพลังวิญญาณหมุนวนอยู่ภายในดุจดาราที่หมุนรอบแกนกลาง
“รากไม้พิฆาตดารา!”
และทุบแขนลงสู่ผืนเบื้องล่างอย่างหนักแน่น
“ครืนนนนนนนนนน!”
พื้นดินสั่นสะเทือน ก่อนรากไม้จำนวนมหาศาลจะพุ่งขึ้นมาจากใต้ดิน ประสานตัวกันเป็นกำแพงไม้สีม่วงหนาทึบตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า
“ปัง!”
เปลวเพลิงอันร้อนระอุกระแทกใส่กำแพงนั้นอย่างจัง เปลวไฟแผ่ซ่านไปทั่วผิวไม้สีม่วง แต่พลังวิญญาณที่หล่อเลี้ยงรากไม้กลับส่องประกายต้านทานความร้อนอย่างมั่นคง กำแพงไม้ไม่แตกสลาย แม้พื้นผิวจะถูกเผาจนเกิดควันบางเบา
หวงเยี่ยไม่รอให้สถานการณ์หยุดนิ่ง
เขากระโดดขึ้นไปบนกำแพงไม้ราวกับเหยียบพื้นแข็ง ลำตัวโน้มไปข้างหน้า ก่อนดีดตัวพุ่งออกไปด้วยแรงมหาศาล
“ตายซะไอ้พวกมังกร!”
