ทั้งสองไม่คิดเลยว่าเมื่อหวงเยี่ยเอาจริงและปลดปล่อยเจตจำนงระดับราชาออกมา มันจะแข็งแกร่งและน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้
“นี่มัน…”
เย่หมิงเม้มริมฝีปาก
ส่วนตัวของเหยินเฟยไม่ตอบอะไร เพียงจ้องมองภาพเบื้องหน้าอย่างแน่วแน่ นางอดไม่ได้ที่จะกดเปิดหน้าจอคะแนนแบบเรียลไทม์
ตัวอักษรสว่างขึ้นกลางอากาศ
《คะแนนการทดสอบ》
《อันดับที่หนึ่ง หวงเยี่ยซื่อจื่อ 10,250 คะแนน》
《อันดับที่สอง เหยินเฟย 4,360 คะแนน》
《อันดับที่สาม เย่หมิง 4,190 คะแนน》
《อันดับที่สี่ เย่ซันเป่ย 3,840 คะแนน》
ตัวเลขนั้นชัดเจนยิ่งกว่าคำอธิบายใด
“ร้ายกาจเกินไปจริงๆ”
“ผ่านไปกว่าห้าชั่วโมงแล้ว คะแนนของเราห่างกันเกือบหนึ่งเท่าตัวเชียวเหรอ!”
นางกัดริมฝีปาก ดวงตายังไม่ละไปจากร่างที่เคลื่อนไหวกลางซากเมือง
หวงเยี่ยพุ่งทะลวงเข้าไปลึกขึ้นอีก รากไม้สีม่วงกวาดล้างทุกสิ่งที่ขวางหน้า
“เขาจะไปต่อกรกับสัตว์อสูรระดับสองเหรอ”
“งั้นเราก็ไป..”
ประโยคของเหยินเฟยชะงัก
“ไม่ดีกว่า!”
“ตอนนี้เราเป็นเพียงนักล่ามังกรระดับแรกเริ่มขั้นสูงสุดเท่านั้น!”
และแล้วคำถามหนึ่งก็ผุดขึ้นในใจ
“แล้วเขาทำยังไงถึงได้พัฒนาตนเองจนแข็งแกร่งเช่นนี้กันนะ?”
