ต้นไม้สีม่วงในส่วนลึกของหัวใจยังคงเปล่งแสงเรืองรอง กิ่งก้านทั้งเจ็ดดูคล้ายสั่นไหวอย่างละเอียด รับและปล่อยพลังอย่างเป็นระบบ จังหวะหนึ่งคือการดูดกลืน จังหวะถัดมาคือการหลอมรวม จากนั้นจึงกระจายออกไปทั่วสรรพางค์กาย
ครั้นเมื่อวัฏจักรดังกล่าวดำเนินซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนมั่นคงแน่นหนา ดวงตาของชายหนุ่มก็พลันเปิดขึ้นอย่างช้าๆ
เขาสูดลมหายใจลึก
ก่อนถอนออกมาเฮือกใหญ่
ลมหายใจนั้นหนักแน่น ประหนึ่งปลดปล่อยสิ่งสกปรกซึ่งสะสมอยู่ภายในร่างกายออกไปจนสิ้น กล้ามเนื้อผ่อนคลาย โลหิตไหลเวียนคล่องตัว ความอึดอัดที่เคยเกาะกุมอยู่ลึกในอกกลับเลือนหาย
“นี่มันน่าอัศจรรย์จริงๆ”
“แค่ฝึกฝนเพียงหนึ่งชั่วโมงก็รู้สึกว่าพลังวิญญาณและร่างกายของตนเองพัฒนาขึ้น!”
“ไหนลองตรวจสอบข้อมูลของข้าหน่อยละกัน”
ทันใดนั้นภาพสะท้อนโฮโลแกรมสีฟ้าโปร่งใสก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า ประกายแสงเรืองรองลอยอยู่กลางอากาศอย่างเสถียร ตัวอักษรเรียงตัวเป็นระเบียบชัดเจน เผยให้เห็นข้อมูลและรายละเอียดที่ถูกเพิ่มเข้ามาในบรรทัดใหม่
