หวงเยี่ยรับฉบับของตนอย่างสงบ เพียงพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะเดินออกจากห้องโถงโดยไม่หันกลับไปมอง
แสงอาทิตย์ยามบ่ายคล้อยต่ำลงเรื่อยๆ จนสุดท้ายฟ้าก็ถูกแต่งแต้มด้วยเฉดสีเข้มของยามค่ำคืน
เวลาผ่านไปช่วงมืดค่ำ หวงเยี่ยกลับมายังห้องพักที่ตั้งอยู่บนตึกสูงของตนเอง
ภายในห้องเงียบสงบ รูที่เคยถูกทำลายด้วยพลังของเขาก่อนหน้านี้ บัดนี้ได้รับการซ่อมแซมจนแทบมองไม่เห็นร่องรอยเดิม ผนังเรียบสนิท เสมือนว่าเหตุการณ์นั้นไม่เคยเกิดขึ้น หวงเยี่ยโยนกระเป๋าลงบนเตียงอย่างไม่ใส่ใจ เสียงผ้ากระทบที่นอนดังเบาๆในห้องที่ว่างเปล่า
จากนั้นชายหนุ่มก็หยิบหนังสือที่บันทึกข้อมูลของวิชาขับเคลื่อนพลังขั้นพื้นฐานออกมา
ปกสีหม่นเรียบง่าย ไม่มีลวดลายโดดเด่น ทว่ากลับให้ความรู้สึกมั่นคงอย่างประหลาด
ข้อมูลและรายละเอียดปรากฏครบถ้วน ไม่ว่าจะเป็นหลักการชักนำพลังวิญญาณเข้าสู่ร่าง วิธีการกำหนดลมหายใจเข้าออกให้สอดคล้องกับจังหวะการไหลเวียน หรือแม้กระทั่งแนวทางควบคุมกระแสพลังให้เคลื่อนผ่านอวัยวะภายในอย่างปลอดภัย
ทุกประโยคถูกอธิบายอย่างชัดเจนเป็นลำดับขั้น เหมือนผู้เขียนได้ผ่านการทดลองซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนกลั่นกรองออกมาเป็นรูปแบบที่สมบูรณ์