“เพราะต่อให้จะมีเจตจำนงระดับราชาอยู่ก็ตาม แต่มันก็เป็นเพียงแค่ศักยภาพและรากฐานที่เหนือกว่าคนรุ่นเดียวกันไปเล็กน้อย มันต่างไปจากคนที่มีภูมิหลังเช่นเราหรืออัจฉริยะคนอื่นๆ”
เหยินเฟยกล่าวจบก็สะบัดชายเสื้อ กระทืบเท้าออกจากห้องโถงด้วยอาการฉุนเฉียว ฝีเท้าที่กระทบพื้นศิลาเกิดเสียงก้องสะท้อน ราวกับต้องการทิ้งร่องรอยแห่งความไม่พอใจไว้เบื้องหลัง บรรยากาศที่ตึงเครียดก่อนหน้าแปรเปลี่ยนเป็นความเงียบงันอันหนักอึ้ง
อาจารย์ใหญ่เหยียนลี่ซึ่งเฝ้ามองเหตุการณ์ทั้งหมดตั้งแต่ต้นจนจบ กระแอมเบาๆเพื่อดึงสติของทุกคนกลับมา
“เอาละๆ มารับวิชาขับเคลื่อนพลังพื้นฐานไปเลยละกัน หนึ่งคนหนึ่งฉบับ”
“และจงใช้มันเพื่อฝึกฝนตนเองให้กลายเป็นนักล่ามังกรที่แข็งแกร่งซะ”
“แล้วอีกสองวัน.. การทดสอบที่แท้จริงก็จะเริ่มต้นขึ้น เพราะงั้นจงตั้งใจให้ดีๆ”
คำเตือนนั้นทำให้หลายคนสะท้านเล็กน้อย แววตาที่เคยลุกโชนด้วยอารมณ์ส่วนตัวกลับค่อยๆถูกแทนที่ด้วยความมุ่งมั่น
หนังสือปกเรียบถูกแจกจ่ายไปยังมือของนักเรียนทีละคน แผ่นกระดาษบางแต่แน่นหนา ราวกับเก็บซ่อนแก่นแท้บางอย่างไว้ภายใน