หวงเยี่ยยืนสงบนิ่งอยู่ท่ามกลางเสียงอึกทึกของโถงใหญ่ แม้ใบหน้าของเขาจะไม่เผยอาการผิดปกติใดๆ
แต่ลึกลงไปภายในกลับสั่นสะเทือนอย่างชัดเจน ความประหลาดใจและความตกตะลึงก่อตัวขึ้นในส่วนลึกของจิตใจ
เพราะตัวของเขาก็ไม่เคยคาดคิดเลยว่าระบบกลืนกินมังกรจะตอบโต้กลับมาด้วยถ้อยคำที่ไร้ความปรานีถึงเพียงนี้ มันมิใช่เพียงการแสดงความคิดเห็น หากเป็นการตัดสินคุณค่าและอุดมการณ์ของโลกใบนี้อย่างเฉียบคมและตรงไปตรงมาเลยก็ว่าได้
【แน่นอนสิคะ ระบบเช่นดิฉันย่อมต้องมีสติปัญญาในการช่วยเหลือโฮสต์เช่นท่าน】
ก่อนที่มันจะกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาและหนักแน่นยิ่งกว่าเดิม
【แล้วที่สำคัญนะโฮสต์】
【หลังจากนี้ให้ละทิ้งความอ่อนแอของตนเองไปซะ!】
【เพราะในโลกที่เต็มไปด้วยความโหดร้ายเช่นนี้ การมีคุณธรรมย่อมไร้สาระเมื่ออยู่ต่อหน้าความโหดร้ายของเผ่าพันธุ์มังกร】
【คุณธรรมหรือมนุษย์ธรรมอะไรนั่นมันก็แค่ชื่อเสียงที่กินไม่ได้】
【อย่าพยายามเป็นคนดี แต่จงใช้ชีวิตให้ถูกต้อง ด้วยการกอบโกยให้ได้มากที่สุดเมื่อมีโอกาส】
ระบบยังไม่หยุดเพียงเท่านั้น เสียงของมันเปลี่ยนเป็นจริงจังและเย็นชากว่าเดิม
