และการต่อสู้กับเผ่าพันธุ์มังกรที่ไม่เคยปรานี ล้วนตอกย้ำว่าความอ่อนแอไม่มีที่ยืนในโลกเช่นนี้
ทว่าภายในความเย็นชานั้น หวงเยี่ยมิได้สูญเสียความสามารถในการคิดวิเคราะห์
เขาค่อยๆกลั่นกรองถ้อยคำของระบบทีละประโยคอย่างเงียบงัน ในที่สุดจึงเอ่ยตอบขึ้นในใจด้วยน้ำเสียงที่มั่นคง
“ข้ารู้ดีระบบ.. ว่าสิ่งที่เธอพูดน่ะมันถูกต้อง แล้วข้าก็เห็นด้วยอย่างมาก!”
“ถ้าไม่จำเป็นจริงๆ ข้าจะละทิ้งคุณธรรมอันจอมปลอมและเรื่องไร้สาระไปจนหมดสิ้น เพื่อให้ตนเองอยู่รอดต่อไปได้ยังไงละ”
คำว่าจอมปลอมสะท้อนถึงสิ่งที่เขาเห็นในโลกภายนอก
หลายครั้งคุณธรรมถูกใช้เป็นเพียงฉากบังหน้า ขณะที่เบื้องหลังเต็มไปด้วยการคำนวณผลประโยชน์
ทันทีที่เสียงตอบรับดังขึ้นในจิตสำนึก ระบบกลืนกินมังกรก็เหมือนจะพึงพอใจอย่างเห็นได้ชัด
【ต้องแบบนี้แหละถึงจะสมเป็นโฮสต์ของดิฉัน】
【ตนเองต้องรอดก่อน ผู้อื่นถึงจะรอดได้ การมีพลังอำนาจที่แข็งแกร่งต่างหาก ถึงจะกำหนดกฎเกณฑ์ได้ทุกสิ่ง】
【ที่สำคัญ.. ดาวเคราะห์โลกแห่งนี้ก็เป็นเพียงแค่… ไม่มีอะไรเจ้าค่ะ】
คำกล่าวนั้นหนักแน่นและเต็มไปด้วยความมั่นใจ ตอกย้ำว่าพลังอำนาจคือสิ่งที่กำหนดกฎของโลกใบนี้
